แต่หากกระบี่อมตะจอมราชันยังอยู่ในมือมันแบบนี้ ไม่ว่าผู้ใดเข่นฆ่ามันทิ้งไป ก็ย่อมได้รับกระบี่อมตะจอมราชันไปครองทั้งสิ้น! และย่อมไม่ขาดยอดฝีมือขอบเขตราชาอมตะที่คิดจะเสี่ยงดูสักคราเป็นแน่!!
เพราะท้ายที่สุดแล้วนี่ก็คืออุปกรณ์อมตะระดับจอมราชัน!
ในฐาะนะที่มันเป็นพยัคฆ์เหินลายทองแดง ซึ่งเป็นคนของเผ่าพยัคฆ์เหิน หากไม่ใช่เรื่องสำคัญ…คงไม่มีใครเสี่ยงจะลงมือกับมันให้เป็นการล่วงเกินเผ่าพยัคฆ์เหินอย่างไร้จำเป็น
ทว่าหากกระทำเพื่ออุปกรณ์อมตะระดับจอมราชันแล้ว ชีวิตของพยัคฆ์เหินลายทองแดงเช่นมันยังจะสลักสำคัญอะไร? เหล่ายอดฝีมือขอบเขตราชาอมตะย่อมมีเหตุผลมากพอให้ลองเสี่ยงดูสักครา!!
“อาไป๋ หรือไม่ท่านกับพี่เจียหลงกลับไปก่อนก็ได้…เดี๋ยวข้าค่อยตามกลับไปทีหลัง และพวกท่านก็ไม่จำเป็นต้องห่วงเรื่องความปลอดภัยอะไรข้าหรอก”
ต้วนหลิงเทียนกล่าว “และถึงจะมีเรื่องอะไรจริงๆ ข้าก็สามารถส่งข้อความให้พี่เจียหลงได้ทุกเมื่อ”
“นี่…”
ในขณะที่ไป๋กังยังคงลังเลด้วยไม่รู้จะทำอย่างไรดี ก็คล้ายมีสายยมหอบหนึ่งกรรโชกผ่านไปเบื้องหน้าพวกมันทั้ง 3 พอรู้ตัวอีกทีเบื้องหน้าก็มีร่างชายชราในชุดดำสนิทปรากฏขึ้นแล้ว
“ผู้เฒ่าโม่!”
เห็นผู้ที่พึ่งลุมาถึง ลูกตาหวงเจียหลงก็ส่องแสงสว่าจ้าทันที
เพราะคนที่พึ่งมาถึงก็คือผู้เฒ่าโม่นั่นเอง!
“ผู้เฒ่าโม่ท่านมาได้จังหวะเหมาะยิ่งนัก…เจ้าหนูทั้ง 2 ข้าต้องฝากท่านดูแลแล้ว”
