เมื่อเห็นผู้เฒ่าโม่มาถึง ไป๋กังก็เร่งฝากฝังเรื่องราวกับผู้เฒ่าโม่ แล้วเร่งรุดกลับไปยังพระราชวังหลวงทันที หมายนำกระบี่อมตะจอมราชันไปซ่อนก่อนที่องค์ชาย 9 แห่งประเทศตันจี้จะแพร่กระจายเรื่องราวออกไป
ถึงแม้ตอนนี้ไป๋กังจะเชื่อว่าฮ่องเต้ตันจี้สมควรได้รับทราบเรื่องราวทั้งหมดจากองค์ชาย 9 แล้ว แต่มันก็ยังเชื่ออีกว่าอาศัยแค่ฮ่องเต้ตันจี้ คงไม่กล้าผลีผลามลงมือทำอะไรเป็นแน่
ฮ่องเต้ตันจี้นั้น…พลังฝีมือก็ไม่ได้แตกต่างอะไรจากฮ่องเต้ฝูชิวมากนัก และที่รั้งอยู่เป็นเจ้าแผ่นดินก็เพราะยากจะก้าวหน้าอันใดได้อีก
ตัวตนเช่นนี้ถึงจะได้รับกระบี่อมตะจอมราชันไปครอง แต่พลังฝีมือก็ใช่จะเพิ่มพูนก้าวกระโดดอะไรมากมาย สุดท้ายย่อมไม่มีกำลังมากพอจะรักษากระบี่อมตะจอมราชันเอาไว้กับตัวได้นาน
นอกจากนี้หากอีกฝ่ายคุ้มคลั่งคิดเสี่ยงปล้นชิง ก็เสมือนละทิ้งประเทศตันจี้อย่างสิ้นเชิง
เพราะสุดท้ายแล้วอีกฝ่ายก็ไม่ใช่ผู้ฝึกตนอิสระ
จากที่กล่าวมาทั้งหมด นับว่าเป็นไปไม่ได้เลยที่ฮ่องเต้ตันจี้จะคิดสั้น ถึงขั้นมาปล้นชิงกระบี่อมตะจอมราชันไปจากมือไป๋กัง
อย่างไรก็ตามฮ่องเต้ตันจี้ไม่กล้าลงมือเพื่อแบกรับความเสี่ยงใหญ่หลวง แต่ไม่ใช่ว่าผู้ฝึกตนอิสระขอบเขตราชาอมตะของประเทศตันจี้จะไม่กล้าเสี่ยง!
ผู้ฝึกตนอิสระเหล่านี้มีหลายคนที่ตัวคนเดียว ไร้ชนักปักหลังหรือสิ่งใดให้กังวล
