“ให้ข้าเดานะ น้องต้วนไม่พ้นมาเพราะเรื่องการประมูลไส้เดือนฝอยทองใช่ไหม?”
หลังจากที่หวงเจียหลงผายมือเชิญให้ต้วนหลิงเทียนนั่งลงที่โต๊ะหินอ่อนแถวนั้น มันก็พูดออกมาด้วยรอยยิ้มร่าทันที
“ท่านรู้แล้ว?”
ต้วนหลิงเทียนยักคิ้วขึ้นข้างหนึ่ง ก็ยิ้มกล่าวต่อว่า “คงเป็นเจ้าเมืองหวงบอกท่านสินะ?”
“ใช่”
หวงเจียหลงพยักหน้า “ท่านพ่อบอกว่า ฝ่าบาทมีรับสั่งให้ท่านพ่อไปเข้าร่วมงานประมูลของตระกูลราชวงศ์ตันจี้ที่จะจัดขึ้นในอีก 2 เดือนหลังจากนี้ และพยายามประมูลไส้เดือนฝอยทองทั้ง 2 ที่ราชวงศ์ตันจี้นำมาลงประมูลให้จงได้”
“หลังจากที่ท่านพ่อบอกข้าเรื่องนี้แล้ว…ก็ใช้ให้ข้าไปถามน้องต้วนดู ว่าน้องต้วนคิดจะไปเข้าร่วมงานประมูลที่เมืองหลวงของประเทศตันจี้ด้วยรึเปล่า?”
“ว่าแต่น้องต้วนว่าอย่างไรเล่า? ท่านอยากไปด้วยหรือไม่…หากท่านไปข้าจะได้ไปด้วย!”
กล่าวถามจบคำ ก็ไม่รอให้ต้วนหลิงเทียนทันได้ตอบอะไร หวงเจียหลงก็กล่าวเสริมออกมาก่อนว่า “แน่นอนว่าหากน้องต้วนไม่ไป ข้าเองก็คร้านจะไปเช่นกัน”
“ข้าว่าจะไปด้วย”
ต้วนหลิงเทียนตอบ
เขาแน่นอนว่าต้องไปด้วย!
2 เดือนหลังจากนี้ ถึงแม้ว่าหวงเฟยเหยี่ยนจะประมูลไส้เดือนฝอยทองที่ตระกูลราชวงศ์ของประเทศตันจี้นำมาลงประมูลได้จริง แต่การนำของกลับมาก็ต้องใช้เวลาไม่น้อย…
