ทว่าหากเขาไปด้วย ทันทีที่ได้รับไส้เดือนฝอยทองมา เขาก็สามารถหลอมโอสถเฉียนจินได้ทันที จากนั้นก็ใช้มันเพื่อทะลวงถึงขอบเขตยอดเซียนอมตะขั้นสูงสุดได้เลย!
“ถ้างั้นข้าก็ไปด้วย!”
หลังได้ยินคำตอบของต้วนหลิงเทียน หวงเจียหลงก็แลดูกระตือรือร้นไม่น้อย
“พี่เจียหลง”
ครู่ต่อมา ต้วนหลิงเทียนก็มองงถามหวงเจียหลงว่า “แล้วตอนนี้เจ้าเมืองหวงอยู่ในจวนรึเปล่า?”
เนื่องจากเขามาที่จวนแห่งนี้ในฐานะแขก เช่นนั้นตามมารยาทแล้วก็ต้องแวะไปทักทายเจ้าบ้านเสียก่อน ไม่ต้องกล่าวถึงเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างเขากับหวงเจียหลง หรือเรื่องสถานะของหวงเฟยเหยี่ยนเลย
“น่าเสียดาย น้องต้วนท่านมาถึงช้าไป…เมื่อครึ่งชั่วยามก่อนท่านพ่อที่เห็นว่ายังพอมีเวลาเหลืออีกเดือนกว่าจะถึงเวลาเดินทางไปงานประมูล ท่านก็เลยคิดไปสะสางเรื่องราวที่เมืองตูอวิ๋นก่อน ตอนนี้ก็คงเดินทางออกจากเมืองหลวงไปไกลแล้วล่ะ…”
หวงเจียหลงส่ายหน้าไปมาพลางกล่าว “กว่าที่ท่านพ่อจะกลับมา ก็คงเป็นช่วงที่พวกเรากำลังจะออกเดินทางพอดี”
“ถ้างั้นไว้พบเจ้าเมืองหวง ตอนที่จะเดินทางไปเมืองหลวงของประเทศตันจี้ทีเดียวเลยแล้วกัน”
ต้วนหลิงเทียนพยักหน้า
หลังคุยเล่นกับหวงเจียหลงอีกสักพัก ต้วนหลิงเทียนก็ร่ำลาอีกฝ่ายแล้วย้อนกลับตำหนักจวี้หยวนในเขตพระราชวังหลวงทันที โยไม่คิดจะแวะไปที่ไหน
