ปลกใจเล็กน้อยที่ตัวเขาหลับไปนานมากขนาดนี้
ต่อให้เดินไม่ได้ แต่ชายหนุ่มก็ให้ความสำคัญกับการบริหารร่างกายอย่างมาก กล้ามเนื้อแขนของเขาได้รับการบำรุงและออกกำลังเป็นอย่างดีจนแข็งแรงแบบที่ผู้ชายธรรมดาไม่อาจทัดเทียมได้
หลังจากชายหนุ่มบิดขี้เกียจ เขาก็ใช้มือข้างหนึ่งพยุงตัวขึ้นนั่งบนรถเข็น แล้วยกหมอนขึ้นตั้ง
ใบหน้าหล่อเหลาและสง่างามเผยรูปลักษณ์แท้จริง
บัดนี้เครื่องรางที่สอดไว้ใต้หมอนก่อนเข้านอนกลายเป็นกองขี้เถ้าไปแล้ว
ดูเหมือนว่าผู้ที่ช่วยเขาสลายหมอกสีดำขณะหลับจะเป็นเฝ่ยไป๋ลู่
เขาคิดถูกแล้วที่มาเมืองเจียง
……
เมื่อเห็นชื่อไลฟ์สดที่คุ้นเคย แฟนคลับของเฝ่ยไป๋ลู๋ก็เริ่มเคลื่อนไหวด้วยความตื่นเต้น
[คุณสตรีมเมอร์ ในที่สุดคุณก็เริ่มถ่ายทอดสด ฉันคิดว่าคุณลืมงานของตัวเองไปแล้ว]
เฝ่ยไป๋ลู่สับสน “ฉันเพิ่งลงคอนเทนต์ไปเมื่อวานนี้ไม่ใช่เหรอ?”
เพื่อเป็นสตรีมเมอร์ที่ดี เธอจึงได้ขอให้จางเฉินผู้มีประสบการณ์การไลฟ์กินสอนเธอโดยเฉพาะเชียวนะ
[การถ่ายอาหารไม่ใช่งานหลักของคุณสักหน่อย งานหลักของคุณน่ะคือ… เอ่อ… การอธิบายเหตุผลทางวิทยาศาสตร์ไงละ! คุณรู้ไหมว่านานแค่ไหนแล้วที่ไม่ได้ออกอากาศเรื่องนี้ทางออนไลน์น่ะ]
เฝ่ยไป๋ลู๋รู้สึกละอายใจ เพราะเมื่อเร็ว ๆ นี้เธอยุ่งอยู่กับการจัดการสิ่งต่าง ๆ จึงไม่ได้ทำนายโชคชะตาของชาวเน็ตมาระยะหนึ่งแล้ว
“ขอโทษที งั้นเพื่อเป็นการชดเชยให้แก่ทุกคน วันนี้ฉันจะสุ่มการเชื่อมต่อสองคนเลย” ความแ