นึ่ง แล้วจึงเข้าสู่การฝึกฝนรอบใหม่
เจ้างูตัวน้อยที่อยู่ข้าง ๆ หาวอย่างสบายอารมณ์ ขณะยืดตัว ลิ้มรสไอปราณของเจ้านายด้วยความสบายใจ
……
หากถามว่าคนที่เฮ่อเหลียนเจี๋ยเกลียดมากที่สุดในบรรดาเลขานุการของคุณชายสามเวินเป็นใคร คำตอบย่อมเป็น เลขาใหญ่เจิ้งจื้อโหยว
เจิ้งจื้อโหยวบอกว่า เขามีเรื่องต้องทำและต้องกลับเมืองหลวง จึงขอให้เขามาดูแลคุณชายสามเวินแทน
เดิมก็คิดว่าเป็นแบบนี้ก็ดีอยู่หรอก แต่เขาไม่คิดว่าเลขาใหญ่จะทิ้งปัญหายากลำบากไว้ให้ด้วยนี่สิ!
เฮ่อเหลียนเจี๋ยมาที่ห้องโถงในตอนเช้าและรอให้คุณชายสามเวินตื่น
วันนี้คุณชายสามเวินนอนหลับสบาย ดังนั้นเฮ่อเหลียนเจี๋ยจึงไม่รบกวนเขา
ทว่าตั้งแต่เจ็ดโมงเช้าถึงเที่ยงวันก็ยังไม่มีการเคลื่อนไหวใด ๆ เกิดขึ้นภายในห้องนอน
ด้วยกลัวว่าจะมีบางอย่างเกิดขึ้นกับคุณชายสามเวินหากเขายังปล่อยให้หลับต่อไป เลขาหนุ่มจึงกลั้นใจปลุก “คุณชายสาม… ได้เวลาลุกแล้วครับ…”
ทันใดเวินสือเหนียนลืมตาขึ้น ดวงตาของเขาเฉียบคมราวกับนกอินทรี โดยไม่แสดงอาการง่วงนอนอย่างคนเพิ่งตื่นสักนิด
หัวใจของเฮ่อเหลียนเจี๋ยหวาดกลัวกับออร่าอันน่าเกรงขามของอีกฝ่าย
ให้ตายเถอะ เจิ้งจื้อโหยว ทำไมต้องส่งเขามาทำเรื่องอะไรแบบนี้ด้วย
เฮ่อเหลียนเจี๋ยรีบกล่าวต่อด้วยเสียงสั่นเทา “คุณชายสาม ตอนนี้เที่ยงแล้วครับ และอาหารกลางวันก็พร้อมแล้ว คุณต้องการทานอาหารเลยไหมครับ?”
“รู้แล้ว นายออกไปก่อนเถอะ” เวินสือเหนียนขมวดคิ้ว เขาแ
