ังจากความแข็งแกร่งบรรลุขอบเขตพ้นพิบัติ จะสามารถส่งภาพฉายมาปรากฏที่ใดก็ได้
นี่คือความสามารถอันเรียกกันว่า ‘ถอดจิต’
ชายชราผู้นี้มีร่างง่อนแง่น ใบหน้าเต็มไปด้วยริ้วรอยแห่งวัย แม้จะเป็นเพียงภาพฉาย ก็ยังแผ่อำนาจกดดันมหาศาล
เมื่อเห็นคนผู้นี้ ทุกสีหน้าก็นิ่งค้างชั่วขณะ
“คารวะประมุขหอตำรา!”
ฉางซุนผิงเจิ้นรีบกุมกำปั้นคารวะ
คนผู้นี้คือประมุขหอตำราเทียนเต้า เจิ้งหมิงสวิน สัตว์ประหลาดเฒ่าผู้ไม่รู้ใช้ชีวิตมานานเพียงไร
เจิ้งหมิงสวินไพล่มือไว้เบื้องหลัง เบนดวงตาเฒ่าชรามองมายังเจียงผิงอัน
“เรื่องที่เจ้ามาก่อเรื่องในภูเขาจักรพรรดิ เราหอตำราเทียนเต้าจะไม่สืบสาวราวเรื่อง จบความขัดแย้งกับเจ้าลงเพียงเท่านี้”
ฉางซุนผิงเจิ้นไม่ยินยอมนัก “ประมุข เขาฆ่าหัวกะทิของเราตระกูลฉางซุนไปมากมาย เรื่องนี้จะจบแค่นี้มิได้…”
“ฮ่า ๆ ๆ”
ฉางซุนผิงเจิ้นพูดไม่ทันจบ ก็ถูกหนึ่งเสียงหัวเราะขัดจังหวะ
เจียงผิงอันหัวร่องอหายเสียจนน ้าตาแทบเล็ด
“ไม่สืบสาวราวเรื่องกับข้า? ฮ่า ๆ ๆ”
กาลก่อน เขาถูกฉางซุนผิงเจิ้นควบคุมตัว บังคับชิงพรสวรรค์กลืนกินของเขาไป ซ ้ายังเกือบถูกฆ่า ถูกหอตำราเทียนเต้าตั้งค่าหัวมหาศาล มือสังหารระดับสูงสุดนับไม่ถ้วนคิดหมายชีวิตเขา
เขาใช้ชีวิตดุจเยื้องย่องบนแผ่นน ้าแข็งบาง กระทั่งฝึกฝนยังต้องระวังตัวว่าจะถูกลอบสังหารยามใด
หากมิใช่เขาพินิจจิตสังหารได้ ไม่รู้ต้องตกตายไปกี่หนแล้ว
มีเพียงผู้ที่ประสบเรื่องนี้กับตัว จึงท
