แต่คราวนี้เขาเสียใจนัก
เขาไม่น่าแนะนำฮ่วนเอ๋อให้หลิวก่วงหลินรู้จักในฐานะน้องสาวออกไปเลย
ใจเขารู้ดีว่าถึงเรื่องนี้จะไม่ใช่ต้นตอการจากไปของฮ่วนเอ๋อทั้งหมด แต่ไม่พ้นต้องเป็นชนวนเหตุให้นางตัดสินใจแน่นอน
“ไปหาที่ตั้งหลักกันเถอะ จากนั้นค่อยสืบหาสถานการณ์โดยรอบคร่าวๆ แล้วค่อยตัดสินใจว่าจะทำอย่างไรต่อไป”
ตอนนี้ต้วนหลิงเทียนกับหลิวก่วงหลินก็มาถึงพื้นที่รอยต่อระหว่างชายแดนกับภาคกลางอีกครั้ง และพอเสียงกล่าวของต้วนหลิงเทียนดังจบคำ หลิวก่วงหลินก็หอบหิ้วต้วนหลิงเทียนเดินทางมุ่งหน้าเข้าสู่ภาคกลางทันที
หลังจากเดินทางไปอีกราวๆครึ่งเดือน ก็ยังไม่พบเจอเมืองอะไร แม้แต่ร่องรอยผู้คนหรือสิ่งปลูกสร้างใดๆก็ไม่มี อย่างไรก็ตามทิวทัศน์ใต้ฝ่าเท้าที่เดิมเป็นทะเลทรายนั้น เริ่มเผยให้เห็นความเขียวขจีแล้ว…เป็นแหล่งน้ำกลางทะเลทราย!
‘อีกไม่นานก็คงพบเจอร่องรอยผู้คน’
ต้วนหลิงเทียนลอบกล่าวในใจ
และความจริงก็พิสูจน์ว่าต้วนหลิงเทียนคิดถูก
หลังจากนั้นไม่กี่วัน ต้วนหลิงเทียนกับหลิวก่วงหลินก็เห็นร่างไม่กี่ร่างเหินอยู่ไกลๆ หลิวก่วงหลินจึงหอบหิ้วต้วนหลิงเทียนพุ่งไปหาทันที และพอกลุ่มคนดังกล่าวเห็นพวกต้วนหลิงเทียนเข้ามาใกล้ ชายชราที่เหินนำก็ให้สัญญาณเตือน จนคนทั้งกลุ่มบังเกิดความตื่นตัวทันที
