พวกมันย่อมคิดว่าพวกต้วนหลิงเทียนเป็นโจรขอบเขตขุนนางอมตะที่มาปล้นชิงเป็นธรรมดา! เพราะอยู่ดีๆ จะมีใครเหินโร่เข้าหาผู้อื่นหรือมาขวางทางในพื้นที่แถบนี้?!
“สหายทั้งหลายอย่าพึ่งเข้าใจพวกเราผิด…พวกเราแค่อยากถามพวกท่านว่าที่นี่คือที่ใด”
หลิวก่วงหลินที่เห็นความกังวลของกลุ่มคนขอบเขตยอดเซียนอมตะเบื้องหน้า ก็เร่งกล่าวออกไปตรงๆทันที
พอได้ยินคำพูดของหลิวก่วงหลิน คนกลุ่มดังกล่าวก็อดไม่ได้ที่จะระบายลมหายใจอย่างโล่งอก
เพราะสุดท้ายแล้วพวกมันก็ตระหนักได้จากความเร็วของหลิวก่วงหลินว่าเป็นตัวตนขอบเขตขุนนางอมตะไม่ผิดแน่ และตัวตนเช่นนี้หากคิดเข่นฆ่าพวกมันเพื่อปล้นชิง ก็คงไม่จำเป็นต้องพูดจาให้เสียเวลา
“ท่าน…พวกท่านมาจากพื้นที่ชายแดนหรือ?”
ชายชราที่เป็นตัวตนขอบเขตยอดเซียนอมตะขั้นสูงสุดที่แลดูจะเป็นผู้นำคนกลุ่มนี้ ก้าวออกมาประสานมือเป็นการทักทายพลางกล่าวถาม
“มิผิด”
หลิวก่วงหลินพยักหน้ารับ สุดท้ายแล้วมันก็พึ่งมาภาคกลาเป็นครั้งแรก จึงไม่รู้ที่ทางอะไรเลย
“เนื่องจากพวกท่านมาจากพื้นที่ชายแดน พวกท่านสมควรพบแหล่งน้ำกลางทะเลทรายแห่งนี้เป็นที่แรก…ทันทีที่พวกท่านมาถึงที่นี่ก็ถือว่าพวกท่านเข้าเขตประเทศฝูชิวเราแล้ว”
ชายชรากล่าว
“ประเทศฝูชิวรึ?”
