“ต้วนหลิงเทียน?”
“นี่มัน…ดูเหมือนจะเป็นเสียงของหัวหน้าปรมจารยย์โอสถของนิกายอมตะไท่อีผู้นั้นจริงๆนี่?”
เหล่าคนของนิกายอมตะสือหังที่ติดตามประมุขนิกายไปร่วมงานสมัชชาเต๋าโอสถครั้งที่ผ่านมา มีหลายคนที่ได้พบเจอกับต้วนหลิงเทียนและได้ยินเสียงของต้วนหลิงเทียนมาแล้ว พอได้ยินเสียงคุ้นๆหู ก็จดจำได้ว่านี่เป็นเสียงของต้วนหลิงเทียน หัวหน้าปรมาจารย์โอสถของนิกายอมตะไท่อีจริงๆ!
นอกจากนั้นในงานสมัชชาเต๋าโอสถ คนเหล่านี้ยังเห็นท่าทีของต้วนหลิงเทียนที่มีต่อมู่หรงปิงแล้วเช่นกัน ทำให้พวกนางตระหนักได้ความสัมพันธ์ระหว่างต้วนหลิงเทียนกับมู่หรงปิงนั้นไม่ธรรมดา!
“แต่ปรมาจารย์โอสถต้วนผู้นั้นหาญกล้าท้าทายผู้พิทักษ์สูงสุดเชียวหรือ? มัน…มันบ้าไปแล้วหรือไร!?”
“ไม่รู้สิ…พวกเราก็รีบไปดูเถอะ”
…
เหล่าปรมจารย์หลอมโอสถอมตะระดับสูงของนิกายอมตะสือหังที่ได้ยินเสียงของต้วนหลิงเทียน ก็เร่งออกจากที่พักและมุ่งหน้าไปยังต้นเสียงทันที
“ต้วนหลิงเทียน?”
“มันมาที่นี่ทำอะไร หรือมันอยากตาย?”
หลินหรู ผู้พิทักษ์อันดับ 1 ของนิกายอมตะสือหังเองก็ได้ติดตามหนานกงซิ่วไปงานสมัชชาเต๋าโอสถครั้งที่ผ่านมาเช่นกัน พอได้ยินเสียงต้วนหลิงเทียนก็จดจำได้ทันที
อีกทั้งหลังงานสมัชชาเต๋าโอสถจบลง นางเองก็ได้รับทราบเรื่องราวระหว่างต้วนหลิงเทียนกับมู่หรงปิงจากปากของหนานกงซิ่วแล้วด้วย
