และหลังจากไปจัดการเรื่องราวที่นิกายอมตะสือหังเสร็จแล้ว เขาก็ตั้งใจจะออกจาก 6 พื้นที่ภาคตะวันออกเฉียงใต้ และมุ่งหน้าไปยังภาคกลางทันที
ที่นั่นเป็นเวทีใหม่ของเขา!
“ไม่มีปัญหา ปรมาจารย์โอสถต้วน!”
ได้ยินคำขอของต้วนหลิงเทียน เถี่ยไท่เหอก็ตอบรับเร็วไว ท่าทียังแลดูนอบน้อมเชื่อฟังยิ่งกว่าตอนอยู่ต่อหน้าประมุขนิกายอมตะไท่อีเสียอีก…
หลังได้เห็นพลังของต้วนหลิงเทียน ในใจเถี่ยไท่เหอก็บังเกิดความเคารพต้วนหลิงเทียนมากแล้ว
ตอนนี้พอต้วนหลิงเทียนล้างแค้นให้เหอซาน บรรพจารย์ไท่อี ความเคารพในใจของเถี่ยไท่เหอก็พุ่งขึ้นถึงขีดสุด
จากนั้นเถี่ยไท่เหอก็หอบหิ้วต้วนหลิงเทียนกับฮ่วนเอ๋อเดินทางสืบต่อ
เป็นธรรมดาว่าเถี่ยไท่เหอไม่ได้รู้เลย ว่าที่ต้วนหลิงเทียนให้มันพาหอบหิ้วเดินทางนั้น ทั้งหมดเป็นเพราะไม่อยากสิ้นเปลืองพลังเซียนอมตะต้นกำเนิดในร่าง
เพราะสุดท้ายแล้ว พลังเซียนอมตะต้นกำเนิดในร่างของต้วนหลิงเทียนตอนนี้ ก็เป็นแค่พลังที่ได้รับมาจากอุปกรณ์อมตะจอมราชันสิ้นเปลือง ไม่ได้เป็นของเขาจริงๆ ทำให้ไม่อาจใช้สุ่มสี่สุ่มห้าได้
หากไม่จำเป็นต้องลงมือ เขาก็ไม่คิดจะสิ้นเปลืองพลังเซียนอมตะต้นกำเนิดขุมนี้
ในปัจจุบันเถี่ยไท่เหอก็คิดแค่ว่าต้วนหลิงเทียนแค่ต้องการเวลาทำความเข้าใจวรยุทธ์อมตะกับเวทย์พลังเท่านั้น ถึงได้ขอให้มันเป็นคนหอบหิ้วเดินทาง
