‘ตอนนี้พลังเซียนอมตะต้นกำเนิดของข้าถูกใช้ไปไม่น้อย…หากบอกว่าก่อนหน้าจะไปนิกายยอมตะสวรรค์ลี้ลับพลังเซียนอมตะต้นกำเนิดของข้าอยู่ในขอบเขตขราชาอมตะ 8 ชะตา…’
‘ถ้างั้นตอนนี้พลังเซียนอมตะต้นกำเนิดที่เหลือในร่างข้าก็เป็นแค่ราชาอมตะ 6 ผสานเท่านั้น’
‘คราวนี้ตอนไปจัดการธุระที่นิกายอมตะสือหัง ก็ต้องพยายามประหยัดพลังเซียนอมตะต้นกำเนิดให้มากหน่อย…หรืออย่างน้อยๆก่อนที่จะเดินทางไปถึงภาคกลาง พลังเซียนอมตะต้นกำเนิดของข้าต้องไม่ถูกใช้ไปจนหมดจนหวนกลับสู่สภาพเดิม’
ในขณะที่เถี่ยไท่เหอหอบหิ้วต้วนหลิงเทียนกับฮ่วนเอ๋อเดินทางออกจากพื้นที่ก้าวข้ามมุ่งหน้าไปยังพื้นที่สามัญ ต้วนหลิงเทียนก็อดไม่ได้ที่จะวางแผนในใจ
ท้ายที่สุดแล้ว เถี่ยไท่เหอก็เป็นแค่ขุนนางอมตะ 7 ดาราเท่านั้น การหอบหิ้วต้วนหลิงเทียนกับฮ่วนเอ๋อเดินทางออกจากพื้นที่ก้าวข้ามไปยังพื้นที่สามัญ ก็จำต้องใช้เวลาสักพัก
ดังนั้นระหว่างเดินทาง ต้วนหลิงเทียนก็เลือกจะบ่มเพาะพลังไปพลางๆ บ้างก็คุยกับฮ่วนเอ๋อ
แน่นอนว่าการบ่มเพาะพลังของเขา ไม่อาจเพาะสร้างพลังเซียนอมตะต้นกำเนิดที่ได้รับมาหรือฟื้นฟูส่วนที่เสียไปแต่อย่างใดเพราะเป็นพลังคนละขุมอย่างสิ้นเชิง ทำได้แค่สั่งสมพลังเซียนอมตะต้นกำเนิดในส่วนที่เป็นของเขาจริงๆเท่านั้น
และในระหว่างที่เถี่ยไท่เหอหอบหิ้วต้วนหลิงเทียนเดินทางออกจากพื้นที่ก้าวข้ามไปยังพื้นที่สามัญนั้น…
