เหล่าศิษย์คนอื่นๆ ก็เริ่มทยอยกันเดินทางออกจากนิกายอมตะสราญญรมย์
ไม่ทันทีที่ต้วนหลิงเทียนจะเดินทางออกจากเขตของพื้นที่ก้าวข้ามด้วยซ้ำ วีรกรรมที่เขาก่อไว้ในนิกายอมตะสราญรมย์ก็เริ่มแพร่ออกมายังพื้นที่ใกล้เคียงของนิกายอมตะสราญรมย์แล้ว
เรียกว่าพื้นที่ละแวกนั้นถึงกับตกตะลึงกันยกใหญ่
ในอาณาบริเวณกว้างขวางที่ปกติเป็นนิกายอมตะสราญรมย์ครอบครองอยู่นั้น นิกายอมตะสราญรมย์ไม่ได้แตกต่างอะไรจากเทพเจ้าสำหรับคนในพื้นที่เลย…
แต่ตอนนี้คนในพื้นที่กลับได้รับข่าวว่า…
นิกายอมตะสราญรมย์ที่เป็นดั่งเทพเจ้านั่น…ได้ถูกกทำลายลงแล้ว?
“นิกายอมตะสราญรมย์…ถูกทำลาย…นี่…ล้อกันเล่นรึเปล่า?”
“ให้ตายเถอะ…เป็นเรื่องจริงหรือ นิกายอมตะสราญรมย์เนี่ยนะถูกทำลาย? นิกายอมตะใหญ่ที่เป็นรองก็แค่นิกายอมตะสวรรค์ลี้ลับใน 6 พื้นที่ภาคตะวันออกเฉียงใต้!?”
“เหอะๆ เรื่องที่น่าตกใจที่สุดก็คือ…ข่าวจากสายข่าวที่แฝงตัวอยู่ในนิกายอมตะสราญรมย์รายงานมาว่า นิกายอมตะสราญรมย์ถูกคนๆเดียวทำลาย และคนๆนั้นก็คือต้วนหลิงเทียน หัวหน้าปรมาจารย์โอสถของนิกายอมตะไท่อี!”
“ช้าก่อน! ต้วนหลิงเทียน หัวหน้าปรมาจารย์โอสถของนิกายอมตะไท่อี ที่โด่งดังขึ้นในงานสมัชชาเต๋าโอสถครั้งนี้และได้รับการยอมรับว่าเป็นปรมาจารย์หลอมโอสถอมตะระดับสูงอันดับ 1 คนใหม่แทนซุนเชานั่นน่ะนะ?!”
“มิผิด เป็นมัน!”
