ที่มาชมศึกเบิกกว้าง
เจียงผิงอัน?
ปรากฏว่าเขามายังหทัยแผ่นดิน และยังมาเยือนตระกูลฉางซุนถึงหน้าประตู!
มิใช่พูดกันว่าเขาไร้ประโยชน์ไปแล้วหรือ? เหตุใดจึงมีปราณแข็งแกร่งได้เพียงนี้?
ผู้ฝึกตนรอบรู้บางคนพอจะทราบเหตุผลความขัดแย้ง แต่มิคาดว่าเจียงผิงอันจะกล้ามาบุกฆ่าคนที่นี่
“ในเมื่อสิบคนไม่กล้าออกมา ก็ยี่สิบ!”
ร่างมโหฬารของเจียงผิงอันยืนกลางเวหาเยี่ยงเทพมาร เผยปราณทรงพลังทั่วกาย เส้นผมสีดำพลิ้วไสว
ผู้ฝึกตนตระกูลฉางซุนทั้งหลายมองหน้ากัน ไร้ผู้ใดกล้าก้าวออกมา
หมัดเมื่อครู่น่ากลัวเสียจนพวกเขาร่างสะท้าน
ผู้ฝึกตนซึ่งพินิจศึกอยู่ล้วนนิ่งงัน
“ตระกูลฉางซุนขลาดเขลาเพียงนี้เลยหรือ? ให้ออกมายี่สิบคนก็ยังมิกล้า?”
“มิได้พูดกันหรือว่าตระกูลฉางซุนมีรากฐานลึกล ้า ลูกหลานล้วนเป็นอัจฉริยะ? แต่กลับมิกล้าออกมาลงมือกันเสียนี่”
“ก็ต้องขึ้นกับเผชิญหน้าผู้ใดอยู่ด้วย ต่อหน้าเจียงผิงอัน อัจฉริยะทั้งปวงล้วนแล้วธรรมดา”
ผู้ฝึกตนหลายคนมองเจียงผิงอันด้วยสายตารุ่มร้อน มิคาดฝันว่าจะได้ประจักษ์ฤทธิ์อัจฉริยะผู้นี้ด้วยตาตนเอง
เมื่อเห็นว่าไม่มีผู้ใดกล้าออกมา เจียงผิงอันก็ส่ายหัวอย่างจนใจ“ใช้ได้ที่ไหนกัน เช่นนั้นก็ ผู้ฝึกตนขั้นกลางขอบเขตหลอมสุญตาห้าคน กล้าออกมากันหรือไม่?”
“เฮือก!”
ได้ยินเช่นนี้ ผู้คนมากมายก็สูดหายใจเฮือก
เจียงผิงอันบ้าไปแล้วหรือ?
การท้าทายผู้ฝึกตนขั้นกลางขอบเขตหลอมสุญตาห้าคนของตระกูลฉางซุน ต่างอะไรกับท้าทายผู