ฟังจากคำพูดของคนพวกนี้…หรืออีกฝ่ายคิดว่ามันนำทุกคนบุกเข้ามาถิ่นที่อยู่ของนิกายอมตะสวรรค์ลี้ลับ?
อย่างไรก็ตาม แม้เผชิญหน้ากับวาจาคาดคั้นเสียงเหี้ยมของเหล่าอาวุโสนิกายอมตะสวรรค์ลี้ลับ เถี่ยไท่เหอก็ไม่ได้ตอบคำอะไร เพียงวูบร่างฉากหลบไปอยู่ด้านหลังต้วนหลิงเทียนทันที ทำราวกับทุกสิ่งอย่างวันนี้ ผู้ที่ตัดสินใจล้วนเป็นต้วนหลิงเทียน
การเคลื่อนไหวดังกล่าวของเถี่ยไท่เหอ ย่อมทำให้คนของนิกายอมตะสวรรค์ลี้ลับงุนงงไปพักหนึ่ง
และตอนนี้เอง ไม่รอให้อาวุโสทั้งหลายกล่าวคำอะไรสืบต่อ ต้วนหลิงเทียนก็ก้าวออกมาเบื้องหน้า พลางกล่าวประกาศออกไปด้วยน้ำเสียงเฉยเมยไม่รีบไม่ร้อนว่า “วันนี้ไม่ใช่อาวุโสเถี่ยที่นำคนบุกเข้ามานิกายอมตะสวรรค์ลี้ลับของพวกเจ้า แต่เป็นข้าเอง”
“ที่ข้ามาวันนี้มีจุดประสงค์เพียงอย่างเดียวเท่านั้น…ข้าอยากจะได้ยินจากปาก ไป๋อวี่ซวน นายน้อยนิกายอมตะสวรรค์ลี้ลับของพวกเจ้า ว่าอาศัยมันสามารถรอดพ้นความตายจากน้ำมือของเหอซาน บรรพจารย์ไท่อีของนิกายอมตะไท่อี ที่คิดสังหารมันได้อย่างไร?”
พอดีกับที่ต้วนหลิงเทียยนกล่าวจบคำ สองตาเขาก็เผยประกายเยียบเย็นออกมาวาบหนึ่ง
และทันทีที่ได้ยินคำพูดดังกล่าวของต้วนหลิงเทียน เหล่าอาวุโสของนิกายอมตะสวรรค์ลี้ลับก็ ฉายรอยยิ้มเยาะ กล่าวเย้ยยออกมาเสียงดัง “อาศัยเจ้า? สามารถนำคนบุกเข้ามานิกายอมตะสวรรค์ลี้ลับของพวกเราได้? เจ้ามีพลังสามารถถึงขั้นนั้นเชียวรึ?”
