เหล่าศิษย์ของนิกายอมตะสราญรมย์ที่ยังรอดชีวิตลอยร่างอยู่เบื้องล่างไกลห่าง หลังได้ยินเสียงอาวุโสด้านบนดังลงมา และพบว่าต่างเรียกหาชายหนุ่มชุดม่วงผู้นั้นว่าปรมาจารย์โอสถต้วน พวกมันก็ตกตะลึงกันถ้วนหน้า
เท่าที่พวกมันทราบบ
ปรมาจารย์โอสถต้วนของนิกายอมตะไท่อีจากพื้นที่รกร้าง มีชื่อแซ่เต็มๆว่าต้วนหลิงเทียน และถึงแม้ว่าจะอายุไม่ถึงร้อยปี แต่ก็เป็นถึงปรมาจารย์หลอมโอสถอมตะระดับสูงแล้ว อีกทั้งในงานสมัชชาเต๋าโอสถที่พึ่งผ่านมา ยังได้รับการยอมรับจากทุกคนว่าเป็นปรมาจารย์หลอมโอสถอมตะระดับสูงที่โดดเด่นที่สุดใน 6 พื้นที่ภาคตะวันออกเฉียงใต้
นอกจากเรื่องเหล่านี้ พวกมันก็ไม่ได้ล่วงรู้อะไรเกี่ยวกับปรมาจารย์โอสถต้วนของนิกายอมตะไท่อีอีกเลย
“ไม่น่าจะเป็นไปได้…หากมันเป็นปรมจารย์โอสถต้วนผู้นั้นจริง จะไม่เหลือเชื่อไปหน่อยหรือ?”
“นั่นสิ! อายุไม่ถึงร้อยแค่เป็นปรมจารย์หลอมโอสถอมตะระดับสูงก็ยากแล้ว แต่ยังจะให้เป็นราชาอมตะอีกเหรอ ใต้หล้ามีสัตว์ประหลาดเช่นนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่?”
“ข้าเองก็คิดว่า เรื่องพรรค์นั้นมันเป็นไปไม่ได้เช่นกัน!”
