เป็นผู้อาวุโสระดับสูงที่ลอยร่างอยู่ด้านหลังหลิวเสวียนคง กล่าวทักออกมาด้วยน้ำเสียงเศร้าโศก จากนั้นก็ชี้นิ้วไปทางจี้ฟ่าน กล่าวฟ้องออกมาด้วยน้ำเสียงมากโทสะ “เป็นตัวบัดซบจี้ฟ่านนั่น มันพาคนนอกเข้ามาในนิกายเรา! แถมยังประกาศถอนตัวออกจากนิกายอมตะสราญรมย์เรา!!”
“และศิษย์ทั้งหมดที่ตายตก ก็ถูกคนเบื้องหน้าจี้ฟ่านใช้คลื่นเสียงเข่นฆ่า!”
กล่าวถึงท้ายประโยค สายตาทั้งนิ้วของอาวุโสคนดังกล่าวก็เบนไปตกลงบนร่างต้วนหลิงเทียนเบื้องหน้าจี้ฟ่าน
“อะไร?!”
ได้ยินคำของอาวุโสคนดังกล่าว สีหน้าหลี่ผิงก็แปรเปลี่ยนไปใหญ่หลวง ทั่วร่างยังเริ่มแผ่กลิ่นอายพลังอันน่ากลัวออกมา
ยังเป็นกลิ่นอายพลังขอบเขตราชาอมตะที่ยังไม่ค่อยเสถียรดีเท่าไหร่ หากแต่พลังอานุภาพกก็ทรงพลังเข้มแข็งนัก ทำให้ระดับสูงนิกายอมตะสราญรมย์ไม่เว้นหลิวเสวียนอดใจสั่นไปไม่ได้
“นี่น่ะหรือพลังของราชาอมตะ!”
“พลังเซียนอมตะต้นกำเนิดของราชาอมตะ…ช่างทรงพลังเหลือเกิน!!”
…
เมื่อสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายพลังอันร้ายกาจสุดต้านทาน ระดับสูงของนิกายอมตะสราญรมย์ก็หันมามองหน้ากันเอง ต่างเห็นความหวาดกลัวในสายตาของอีกฝ่าย
ถึงแม้ว่าพวกมันที่อยู่ ณ ที่นี้ ล้วนแล้วแต่เป็นขุนนางอมตะทั้งสิ้น หากทว่าเมื่อสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายพลังผันผวนดังกล่าว พวกมันก็รู้สึกเสมือนชีวิตของพวกมันไม่ได้อยู่ในกำมือของตัวเองอีกต่อไป!
