อีกด้านหนึ่ง ตถาคตของนิกายอมตะสราญรมย์ จี้ฟ่าน พอได้ยินวาจาอำมหิตของต้วนหลิงเทียน มันก็ถึงกับต้องสูดหายใจเข้าลึกๆด้วยความหวาดผวา ยังรู้สึกเสมือนมีไอเย็นขุมหนึ่งแล่นวาบจากปลายเท้าจรดศีรษะ สีหน้าแปรเปลี่ยนไปเป็นอัปลักษณ์ปั้นยากนัก!
มันก็คิดเหมือนๆกันกับเถี่ยไท่เหอ…
ตอนนี้พอมาได้ยินวาจาที่ปั่งคำพิพากษาชะตาของนิกายอมตะสราญรมย์ของต้วนหลิงเทียน มันก็อดไม่ได้ที่จะบังเกิดความหวาดกลัวจับใจ!
หากต้วนหลิงเทียนคิดเข่นฆ่าเสาหลักของนิกายอมตะสราญรมย์เพื่อทำลายรากฐานของนิกายอมตะสราญรมย์จริง เช่นนั้นก็เป็นไปไม่ได้เลยที่ตัวมัน ผู้ดำรงตำแหน่ง ตถาคต ของนิกายอมตะสราญรมย์จะรอดพ้นความตาย!
“ปรมาจารย์โอสถต้วนขอรับ…หลังข้าน้อยติดตามท่านไปถึงนิกายอมตะสราญรมย์แล้ว ข้าน้อยจะประกาศตัดสัมพันธ์กับนิกายอมตะสราญรมย์ให้ทุกคนทราบ! ข้าน้อยจะถอนตัวออกจากนิกายอมตะสราญรมย์ขอรับ!!”
หลังสูดอากาศเข้าลึกๆระงับความหวาดกลัวเสียขวัญ จี้ฟ่านก็รวบรวมความกล้าเฮือกสุดท้าย มองกล่าวบอกจุดยืนกับต้วนหลิงเทียนออกมาอย่างกล้าๆกลัวๆ น้ำเสียงวาจาทั้งท่าทีแลดูไม่ต่างอะไรจากเด็กน้อยกลัวความผิด
“โอ้ ตถาคต นับว่าเป็นคนฉลาดจริงๆ…”
ต้วนหลิงเทียนก็ถึงกับอึ้งไปเล็กน้อย เมื่อเห็นท่าทีดังกล่าวของจี้ฟ่าน จากนั้นก็หยีตามองจ้องจี้ฟ่านเขม็ง “หากตถาคต ตั้งใจจะกระทำเช่นนั้นจริงๆ เช่นนั้นเรื่องราวบาดหมางระหว่างเราที่แล้วมา ก็ให้มันแล้วกันไปเถอะ”
