จี้ฟ่านรีบขานรับอย่างสุภาพ จากนั้นก็เอ่ยถามต้วนหลิงเทียนออกไปว่า “ยอดฝีมือขอบเขตขุนนางอมตะ 10 ทิศของนิกายอมตะสราญรมย์ เป็นลูกพี่ลูกน้องกับหลี่อัน อดีตอาจารย์ของข้า…”
“เช่นนั้นข้าจึงรู้พลังฝีมือทั้งทักษะของมันเป็นอย่างดี…ท่านจะให้ข้าบอกเรื่องพวกนี้หรือไม่?”
เรียกว่าวาจาที่เอ่ยถามของจี้ฟ่านนั้น เป็นมันตั้งใจกล่าวถามเชิงชี้นำ!
เห็นได้ชัดว่าไม่ทันไร จี้ฟ่าน ก็เริ่มประจบสอพลอต้วนหลิงเทียนแล้ว อนิจจาคราวนี้มันที่คิดตบตูดม้า ดันไปตบเอาขาม้าเข้าให้…
(คิดตบตูดม้า แต่ไปโดนขาม้า = คิดประจบประแจง แต่ไม่เพียงไม่ได้ผล ยังไปทำให้ผู้อื่นมีโมโหอีก)
ได้ยินคำถามของจี้ฟ่าน ต้วนหลิงเทียนไหนเลยจะไม่ล่วงรู้เจตนาของอีกฝ่าย จึงส่ายหัวไปมา มุมปากยังยกแสยะยเผยความดูแคลน “ข้าไม่จำเป็นต้องรู้จักอะไรมัน อีกทั้งข้าก็ไม่สนใจจะรู้จักอะไรมันด้วย…”
“กับอีแค่ขุนนางอมตะ 10 ทิศ ยังไม่คู่ควรให้ข้าต้องเหลือบแลสนใจ”
น้ำเสียงยามเอ่ยวาจาประโยคท้ายของต้วนหลิงเทียน ยังเผยถึงความดูแคลนหยันหยามออกมาอย่างล้นพ้น
อย่างไรก็ตาม แม้จะเผชิญกับวาจาน้ำเสียงดูแคลนอย่างถึงที่สุดของต้วนหลิงเทียน ไม่ว่าจะเป็นจี้ฟ่านหรือเถี่ยไท่เหอ ก็ไม่ได้คิดว่าต้วนหลิงเทียนอวดดีเกินไป ยังยอมรับแต่โดยดี…
เห็นได้ชัดว่าการลงมือเข่นฆ่าหลี่อันที่นิกายอมตะไท่อีของต้วนหลิงเทียน ก็ทำให้พวกมันกระจ่างแจ้งว่าที่แท้ต้วนหลิงเทียนร้ายกาจขนาดไหน
