ล้วกัน” ซูไห่กล่าวเสียงเรียบ
หากล้อเล่นกันต่อไปก็น่าเบื่อตาย
“ผู้น้อยมิได้อยากได้ ‘วิชาคะนึงทิพย์’ ผู้น้อยอยากได้ความช่วยเหลือจากทุกท่านต่างหาก”
เจียงผิงอันรู้ว่า ‘วิชาคะนึงทิพย์’ แข็งแกร่งเพียงไร แต่มหาจักรพรรดิบอกว่าเขามีเส้นทางของตัวเองให้ก้าวเดิน ไม่จ าเป็นต้องเรียนวิชาคะนึงทิพย์
สีหน้าของซูไห่ค่อย ๆ เปลี่ยนสู่เย็นเยียบ “สหายเต๋าเจียง หากท าเช่นนี้ เจ้าจะน่าเบื่อเอานะ”
“เราผู้อาวุโสทั้งหลายไว้หน้าเจ้ามากแล้วที่รับรองเจ้าด้วยตนเองหากเจ้ายังก่อเรื่องเช่นนี้ต่อไป ก็ไม่ไว้หน้ากันเลยจริง ๆ”
“หากเจ้าขึ้นชั้นสิบได้จริง ๆ เราจะมอบต าแหน่งประมุขแดนศักดิ์สิทธิ์ให้กับเจ้า แต่เจ้ามิได้ขึ้นถึง”
“หากเจ้าอยากให้เราช่วยจริง ๆ ก็น าผลประโยชน์ที่ท าให้เราตื่นเต้นได้มาแลกเถิด”
ซูไห่กล่าวอย่างตรงไปตรงมา
ในที่สุดเจียงผิงอันก็เข้าใจ “พวกเจ้าไม่เชื่อว่าข้าขึ้นชั้นสิบได้แล้วจริง ๆ นี่เอง”
สีหน้าของซูไห่คือค าตอบในตัว ยังต้องพูดกันอีกหรือ?
เมื่อเข้าไปในหอคอยสยบเซียน สิ่งที่รออยู่คือแรงกดดันวิญญาณอย่างมหาศาล ยิ่งขึ้นสูงสิ่งกดดันรุนแรง บีบคั้นพลังใจและจิตวิญญาณ มุ่งตรงสู่หัวใจ
ผู้ไม่หนักแน่นในการแสวงเต๋า ผู้มีความสับสน ขาดศรัทธาทั้งหลาย… ก็ยากจะก้าวเดินในนั้น
กระทั่งจะให้ผู้อาวุโสเหล่านี้ปีนขึ้นชั้นแปด ยังต้องใช้เวลาสักพักกว่าจะท าได้
แต่เจียงผิงอันเข้าไปเพียงไม่นาน เวลาไม่พอดื่มชาสักถ้วยด้วยซ ้าก็กลับมา
