แล้ว มาบอกว่าเขาปีนขึ้นชั้นสิบมา ผู้ใดจะเชื่อลง?
ไม่มีใครเชื่อสิ่งที่เกินความรู้ของพวกตนเองแน่นอน
เจียงผิงอันหันกลับไปยังหอคอยสยบเซียนซึ่งแผ่ปราณมหาเต๋าและกล่าวว่า “ผู้อาวุโส เมื่อครู่ข้าขึ้นไปได้กี่ชั้นหรือ?”
ซูไห่ถามอย่างงุนงง “เจ้าพูดกับใครอยู่?”
“แน่นอน จิตศาสตราของหอคอยสยบเซียนน่ะสิ มิใช่ศาสตราเซียนทุกชิ้นมีจิตศาสตราหรือ?”
เจียงผิงอันกล่าว
ซูไห่มองเจียงผิงอันราวมองคนโง่ “ใต้เท้าจิตศาสตราจะมาสนใจเจ้า? คิดอะไรอยู่ กระทั่งประมุขแดนศักดิ์สิทธิ์ ใต้เท้าจิตศาสตรายังไม่สนใจเลย…”
วิ้ง!
กฎเต๋าประหลาดสายหนึ่งกระเพื่อมออกมาจากหอคอยสยบเซียน มหาเต๋ารอบข้างกู่ก้อง กฎเกณฑ์ร่ายระบ ารุนแรง รัศมีเรืองรองเฉิดฉันทั่วแดนศักดิ์สิทธิ์ เกิดเป็นนิมิตเลื่อนลั่นอลังการ
เหล่าศิษย์ในแดนศักดิ์สิทธิ์สังเกตเห็นสิ่งนี้ ต่างผู้ล้วนมองหอคอยสยบเซียนอย่างสงสัย
“เกิดอะไรขึ้น? เหมือนในหอคอยเซียนจะมีการเคลื่อนไหว”
“หากหอคอยสยบเซียนยังสะท้าน ต้องมีเรื่องใหญ่บางอย่างแน่ ๆหากมิใช่การศึกก็คงถึงเวลาเลือกประมุขแดนศักดิ์สิทธิ์”
“หรือจะเกิดเรื่องอะไรขึ้นที่สมรภูมิจักรวาลอีกแล้ว?”
เหล่าศิษย์แดนศักดิ์สิทธิ์หารือ
ผู้อาวุโสมากมายที่ฐานหอคอยสยบเซียนดูตกใจ
จิตศาสตราของหอคอยสยบเซียนมีปฏิกิริยา!
นี่เรื่องบังเอิญหรือไม่?
ขณะที่หนึ่งเสียงดังแว่วกลับมา “เขาปีนถึงชั้นสิบ”
ได้ยินเช่นนี้ เหล่าผู้อาวุโสล้วนเหมือนต้องอัสนี ดวงตาเบิกกว้างสี
