อะไรกับผู้ฝึกตนต ่าต้อยอย่างเจียงผิงอัน
ซูไห่กล่าวกับเจียงผิงอันอีกว่า “สหายเต๋าเจียงมีความสามารถพากเพียรยิ่งนัก เขาจะแก้ปัญหาของเราแดนศักดิ์สิทธิ์เสินหุนได้ ถูกหรือไม่?”
เจ้าเด็กตัวเหม็นนี่ วันนี้ตาเฒ่าผู้นี้จะสั่งสอนเจ้าเองว่าสิ่งใดควรไม่ควรพูด
เจียงผิงอันมองออกไปข้างนอก เห็นหอคอยสยบเซียนอันเรืองรองแสงทองอร่าม มหาเต๋าหลากไหลล้อมวน ตั้งตระหง่านดั้นเมฆา ให้ความรู้สึกเคร่งขรึมยิ่งใหญ่
ศาสตราเซียน รากฐานอันแข็งแกร่งสูงสุดของเผ่ามนุษย์
ศาสตราเซียนครึ่งขั้นในส านักเพียวเหมี่ยว ก็ท าเลียนแบบหอคอยเซียนหลังนี้
“การฝึกฝนของข้ายังไม่พอ ข้าปีนมิได้” เจียงผิงอันยอมรับตรงๆ
ซูไห่กล่าวยิ้ม ๆ “หอคอยนี้มิได้จ ากัดการฝึกฝน แต่เป็นพลังใจและจิตวิญญาณ ปกติแล้วถูกใช้ขัดเกลาพลังใจของเหล่าศิษย์”
“สหายเต๋าเจียงเป็นอัจฉริยะแห่งยุคสมัย ความเพียรล ้าเลิศเกินใคร ข้าเชื่อว่าสหายเต๋าเจียงจะขึ้นถึงยอดได้อย่างแน่นอน!”
“ขอเพียงไปถึงยอดได้ ประมุขแดนศักดิ์สิทธิ์จะสละต าแหน่งสหายเต๋าเจียงจะขึ้นสู่อ านาจ แล้วเราจะกวาดล้างพวกหนอนแมลงในหอต าราเทียนเต้าด้วยกัน!”
ขณะพูดรัวไม่หยุด ซูไห่ก็มิให้โอกาสเจียงผิงอันปฏิเสธ พาตัวเจียงผิงอันมายังฐานหอคอยทันที่
หอคอยสยบเซียนมีทั้งสิ้นสิบชั้น และนับแต่หุนหวังสละชีพ ก็มีเพียงสองคนเท่านั้นที่ปีนขึ้นถึงชั้นเก้า
ผู้อื่นปีนได้อย่างมากก็แปดชั้น หากมาถึงชั้นแปดได้ ก็ประชันชิงต าแหน่งประมุขแด