“พวกเราพึ่งมาถึงวังแห่งนี้ เช่นนั้นก็พักหรือบ่มเพาะพลังที่นี่สัก 2-3 วันก่อนแล้วกัน…จากนั้นพวกเราค่อยออกไปเที่ยวข้างนอกกัน”
ต้วนหลิงเทียนกล่าว
“อื้อ”
แม้ว่าจะไม่ค่อยเต็มใจสักเท่าไหร่ แต่ฮ่วนเอ๋อก็พยักหน้ารับอย่างเชื่อฟัง
เมื่อเห็นว่าฮ่วนเอ๋อเตรียมหยิบผลึกเทพออกมาบ่มเพาะพลัง ต้วนหลิงเทียนก็เลือกจะเดินออกมาจากห้อง
ด้วยความที่ห้องพักในจวนรับรองแขกหลังนี้ก็มีค่ายกลรวมพลังวิญญาณฟ้าดินจัดตั้งไว้มากมาย ต้วนหลิงเทียนจึงไม่ต้องกังวลเรื่องกลิ่นอายพลังวิญญาณฟ้าดินภายใน
นอกจากนั้นห้องนี้ยังเป็นห้องที่อยู่ใกล้สวนด้านหลัง ซึ่งห่างจากลานด้านหน้าไม่น้อย และระหว่างทางก็มีห้องหับมากมาย มีประตูใหญ่ปิดกั้นหลายชั้น…
เขาก็เลยไม่ต้องกังวลเรื่องที่ไอพลังวิญญาณฟ้าดินจากผลึกเทพของฮ่วนเอ๋อจะแพร่ออกไปด้านนอก จนทำให้ยอดเซียนอมตะขั้นสวรรค์ข้างกายหลงเฟยอวิ๋นตรวจพบ
หลังออกมาจากห้องแล้ว ต้วนหลิงเทียนก็ไปนั่งรอองค์ชาย 13 ที่ลานหน้าจวน
“น้องต้วน…”
ราวๆครึ่งชั่วยามต่อมา ต้วนหลิงเทียนที่นั่งรอองค์ชาย 13 อยู่ ก็เห็นองค์ชาย 13 หลงเฟยอวิ๋นยิ้มแห้งๆมาแต่ไกล สีหน้ายังแลดูซึมเซาไม่น้อย เผยให้รู้ว่าท่าทางเรื่องไปติดต่อขอซื้อหากหรือหยิบยืมยอดสมบัติที่ว่าจะล้มเหลว…
“คนผู้นั้นไม่คิดขายหรือ?”
แม้จะเดาได้แล้วว่าเรื่องลงเอยอย่างไร แต่ต้วนหลิงเทียนก็ยังกล่าวถามออกไปเพื่อยืนยัน
