งไปทันใด
“เดี๋ยวก่อนนะ ขอบเขตหลอมสุญตา! เขาปลดค าสาปได้แล้ว!”
กระทั่งผู้ไม่รู้จักเจียงผิงอันยังรู้ว่าเขาถูกสาป มิอาจท าความเข้าใจกฎเกณฑ์ระดับสูง กลายเป็นคนไร้ประโยชน์ไปเสียแล้ว
แต่ขณะนี้ ร่างของเจียงผิงอันกลับเผยร่องรอยของกฎเกณฑ์ขั้นสาม!
ซูมู่อวิ๋นพยักหน้า “ปลดค าสาปได้แล้ว ก่อนหน้านี้ฆ่าผู้ฝึกตนขั้นปลายขอบเขตหลอมสุญตาผู้หนึ่งมา”
ซูไห่พลันเงียบเสียง เขาหายวับไปจากที่ แต่ไม่นานก็กลับมา
ในมือเขาหิ้วตัวซูเหยียนมาด้วย ก่อนจะผลักซูเหยียนนั่งลงคุกเข่า
“เจ้าหลานเนรคุณ ปรากฏว่าไปปล้นของของผู้อื่นเขามา รีบคุกเข่าขอขมาสหายเต๋าเจียงผิงอันเร็วเข้า!”
สีหน้าของซูเหยียนแข็งค้าง
มิใช่ท่านปู่ผู้เมตตาจะทวงถามความยุติธรรมให้เขาหรือ?
ไฉนจึงให้เขามาขอขมาอีกฝ่ายเสียได้?
เดี๋ยวก่อนนะ คนผู้นี้ชื่ออะไร?
เจียงผิงอัน!
ในที่สุดซูเหยียนก็เข้าใจ ประจักษ์เสียทีว่าเหตุใดผู้อาวุโสทั้งหลายจึงไม่แม้แต่จะสนใจซากปีศาจต้นไม้
เพราะเขาคือเจียงผิงอัน บุคคลซึ่งก าลังจะได้เป็นประมุขขุมก าลังสูงสุดซึ่งอายุน้อยที่สุดในประวัติศาสตร์เผ่ามนุษย์!
แม้การฝึกฝนของซูเหยียนจะสูง ในหมู่ขุมก าลังใหญ่ทั้งหลายเขาก็ยังถือได้เพียงตัวตนต ่าต้อยระดับกลาง ห่างชั้นจากผู้อาวุโสทั้งหลายสองระดับ อย่าว่าถึงความต่างชั้นกับเจ้านิกายเช่นนี้เลย
สีหน้าของซูเหยียนเหยเก รู้ว่ามิอาจเก็บซากปีศาจต้นไม้ไว้ได้แล้ว แต่ก็ยังยากเย็นนักหากจะให้เขาขอขมาผู้ฝึกตนระดั
