ในขณะที่เดินนำไปยังตระกูลฉี ในที่สุดฉีโหยวก็เป็นคนกล่าวทำลายความเงียบขึ้นมา มันหันหน้าไปมองถามต้วนหลิงเทียนด้วยสีหน้าหวั่นๆ
“ข้าต้องการแผนที่คุณภาพสูง ที่ครอบคลุมทั้งประเทศอวิ๋นเหยียนกับประเทศข้างเคียงประเทศอวิ๋นเหยียน…”
ต้วนหลิงเทียนเปิดประโยคนี้ออกมา สีหน้าของฉีโหยวยังดีอยู่…
เพราะนี้นับเป็นเรื่องเล็กน้อยสำหรับมัน
ไม่ต้องเป็นตระกูลฉีของพวกมัน ก็สามารถหาแผนที่ดังกล่าวได้
“นอกจากนี้ข้าคิดจะเรียกค่าทำขวัญจากตระกูลฉีเจ้า 1,000,000 หินอมตะระดับสูง”
ต้วนหลิงเทียนพูดต่อ
และพอได้ยินวาจาประโยคท้ายของต้วนหลิงเทียน หน้าฉีโหยวก็เปลี่ยนไปในฉับพลัน
หินอมตะระดับสูงล้านก้อน!
ต่อให้เป็นตระกูลฉีของมัน ก็ยากจะหยิบควักออกมาคราเดียว เพราะนี่ไม่ใช่เงินน้อยๆเลย!
กระทั่งอาวุโสสกุลฉีทั้ง 2 ที่ติดตามอยู่ด้านหลังฉีโหยวยังหน้าเปลี่ยนสีไปไม่น้อย แม้พวกมันจะมีคาดเดาไว้บ้างแล้ว ว่าไม่พ้นชายหนุ่มชุดม่วงต้องคิดกรรโชกหินอมตะจากสกุลฉีของพวกมันแน่ แต่ไม่คิดเลยว่าอีกฝ่ายจะหาญกล้าเรียกราคาขนาดนี้!
นั่นมันหินอมตะระดับสูงล้านก้อน!
เจ้าหนุ่มผู้นี้มั่นใจหรือว่ากลืนได้หมด?
“ข้าไม่อาจตัดสินใจเรื่องนี้ได้…รอให้กลับไปถึงตระกูลก่อนข้าค่อยไปถามท่านพ่อให้ท่าน”
ฉีโหยวสูดอากาศเข้าลึกๆค่อยกล่าว
