ฮ่วนเอ๋อพยักหน้า “ฮ่วนเอ๋อไม่ใช่มนุษย์แท้…ท่านแม่บอกว่าฮ่วนเอ๋อคือ ‘จิ้งจอกน้ำแข็งพันมายา’ ที่ยากจะพบพานในรอบล้านปีของเผ่าจิ้งจอกมายา อีกทั้งจิ้งจอกน้ำแข็งพันมายาจะถือกำเนิดขึ้นจากมนุษย์กับจิ้งจอกมายาเท่านั้น”
“โดยปกติแล้ว หากมนุษย์กับจิ้งจอกมายาอยู่ร่วมกัน ส่วนใหญ่ลูกที่กำเนิดออกมาก็จะเป็นแค่มนุษย์หรือจิ้งจอกมายา…โอกาสที่จะมีจิ้งจอกน้ำแข็งพันมายาถือกำเนิดขึ้น ยังน้อยกว่าหนึ่งในหมื่น…”
“จิ้งจอกน้ำแข็งพันมายา ยามแรกเกิดยังไม่ต่างอะไรจากทารกของมนุษย์…จำต้องผ่านการวิวัฒนาการอย่างต่อเนื่องเสียก่อน ถึงจะกลายเป็นจิ้งจอกน้ำแข็งพันมายาได้”
ฮ่วนเอ๋อกล่าว
“งั้นพูดได้ว่า ฮ่วนเอ๋อ ก็เป็นกึ่งมนุษย์น่ะสิ?”
ต้วนหลิงเทียนถาม
“อื้อ”
ฮ่วนเอ๋อพยักหน้ารับ
“ฮ่วนเอ๋อ เจ้าคิดถึงมารดาหรือไม่?”
ต้วนหลิงเทียนถามต่อ
“คิดถึง!”
ฮ่วนเอ๋อพยักหน้างุดๆ จากนั้นก็มองต้วนหลิงเทียนด้วยความกระตือรือร้น ถามว่า “ต้วนหลิงเทียน เจ้าช่วยฮ่วนเอ๋อตามหาท่านแม่ได้หรือไม่ ฮ่วนเอ๋อไม่ได้เจอท่านแม่นานมากแล้ว…ฮ่วนเอ๋อคิดถึงท่านแม่มาก…ฮ่วนเอ๋อคิดถึงท่านแม่มากจริงๆ…”
กล่าวถึงจุดนี้เสียงของฮ่วนเอ๋อก็กลายเป็นเศร้าสลด หยาดน้ำตาสองสายยังไหลรินลงมารดแก้ม ใบหน้าอันงดงามน่าเอ็นดูของนางตอนนี้กลับแฝงความเศร้าชวนให้ผู้ที่แลเห็นบังเกิดความสะทกสะท้อน ชวนให้เวทนาสงสารจับใจ…
“ฮ่วนเอ๋อไม่ร้อง…ข้าจะช่วยฮ่วนเอ๋อตามหาแม่ดีหรือไม่?”
