ต่ยันต์ตัวตายตัวแทนมิได้ไร้เทียมทาน หลังสู้กับศัตรูสักครั้ง สิ่งนี้ก็มิอาจท างานได้เต็มที่
หากอีกฝ่ายรู้แล้วโจมตีหว่างคิ้วเขา ท าลายยันต์ตัวตายตัวแทนไป เขาก็จะมิอาจฟื้นชีพได้
ยามนี้เสี่ยวชีหมดสติ ไม่รู้จะฟื้นตัวกลับมายามใด
เจียงผิงอันเงยหน้ามองออกไปข้างนอก ถลึงตามองต้นหลิวขาวต้นมหึมาอย่างเคืองแค้น
เขาเกือบตายเพราะเจ้านี่เสียแล้ว
กิ่งก้านเกินคณานับบนต้นหลิวขาวกระจายทัณฑ์อัสนีได้ ทรงพลังอย่างสุดขั้ว
เส้นทางสีทองสายหนึ่งปรากฏสู่คลองจักษุ ที่สุดเส้นทางมีประตูบานหนึ่ง อ านาจอักขระลึกลับเคลือบย้อมอยู่บนนั้น
เจียงผิงอันกลั้นหายใจมองจ้องอย่างตกตะลึง
นี่… หรือจะเป็นเส้นทางเซียนในต านาน?
หากเดินผ่านประตูบานนั้นไป ก็จะได้บรรลุเซียน! ได้คืนชีพให้พ่อแม่!
ขณะนี้ เจียงผิงอันกระทั่งอยากพุ่งเข้าไป
กิ่งหนึ่งของหลิวขาวขมวดผูกพู่กันพิพากษา จ่ายปราณสู่พู่กันพิพากษาสุดก าลัง อ านาจเซียนสูบฉีดเผยฤทธาสะเทือนทุกดวงใจ
ยามเจียงผิงอันใช้พู่กันพิพากษา เขามิอาจกระตุ้นอ านาจเช่นนี้ได้ หาไม่ เกาเฉวียนคงตายไปนานแล้ว
“เปิดเสีย!” หลิวขาวสะบัดพู่กันพิพากษาเข้าใส่ประตูสีทอง
กร๊อบ!
หนึ่งรอยร้าวปรากฏบนประตูสีทอง
ลมหายใจของเจียงผิงอันขาดช่วง ประตูร้าวแล้ว!
“มีโอกาสแล้ว!”
ยามหลิวขาวเห็นภาพนี้ มันก็สุดแสนลิงโลดตื่นเต้นเกินควบคุมผลาญตัวเองครึ่งตัวอย่างเด็ดเดี่ยว สะบัดพู่กันพิพากษาอีกครั้ง
ขอเพียงได้เป็นเซียน ไม่มีร่างสักครึ
