ฉินอวี่ส่ายหัวไปมาตอบคำต้วนหลิงเทียน ก่อนจะหันมองไปทางหญิงชราด้วยสายตางุนงง ด้วยไม่เข้าใจว่าไฉนอีกฝ่ายกลับหยุดมือลงในวินาทีสุดท้ายแล้วไม่เข่นฆ่ามันทิ้ง?
“นี่เจ้าเต็มใจสละชีวิตให้มันจริงๆ?”
หญิงชรามองกล่าวกัฉินอวี่ด้วยน้ำเสียงเยาะเย้ย
อย่างไรก็ตามแม้นางจะทำเป็นเยาะเย้ย ทว่าลึกลงไปในใจแล้วนางรู้สึกชื่นชมนัก!
สาเหตุที่เป็นเช่นนี้ก็เพราะว่า…
ตอนที่นางยังเยาว์ นางกับสหายเคยตกอยู่ในสถานการณ์อันตรายเก้าตายหนึ่งรอด และสุดท้ายก็เป็นสหายของนางเลือกที่จะสละชีวิตตัวเอง เพื่อช่วยให้นางรอดตายมาได้…
เพราะเคยมีประสบการณ์แบบนี้ นางจึงรู้สึกนับถือทั้งชื่นชมฉินอวี่นัก ที่สามารถยอมตายเพื่อสหายได้…
เมื่อครู่ที่นางลงมือกับฉินอวี่ ทั้งหมดก็เพื่อตรวจสอบดูว่าฉินอวี่พูดความจริงหรือคำ ‘ยินดีตายแทน’ เป็นแค่ลมปาก…
เพราะสุดท้ายแล้ว การกล่าววาจาลอยๆนั้น…ไม่ว่าผู้ใดก็สามารถทำได้! หากแต่พูดแล้วทำได้อย่างปากนั้น…ต่างกันอย่างสิ้นเชิง!!
“อะ…อาวุโส ท่านคงไม่…เปลี่ยนใจใช่ไหม?”
ฉินอวี่กล่าวถามออกไปด้วยสีหน้าหวั่นๆ ด้วยกลัวว่าหญิงชราจะกลับคำพูดแล้วหันไปฆ่าต้วนหลิงเทียน!
ฟุ่บ! ฟุ่บ!
ตอนนี้เองอ๋องฉินกับอ๋อง 3 ที่ถูกหญิงชราซัดจนปลิวหงายไปก่อนหน้า ก็ได้หอบร่างสะบักสะบอมมาหยุดบังขวางฉินอวี่เอาไว้ และนี่ยังเป็นการปกป้องต้วนหลิงเทียนอีกด้วย
“ท่านผู้อาวุโส…”
