ทันทีที่ต้วนหลิงเทียนเอ่ยวาจาประโยคนี้ออกมา สรรพเสียงบนอัฒจันทร์ที่นั่งสำหรับบุคคลพิเศษก็เงียบหายไปทันที
มิคาด ปรมาจารย์หลอมโอสถอมตะระดับต่ำของนิกายมังกรบิน…กลับกล่าววาจาทำนองจะยอมรับการพนันกับโจวอันออกมาเสียอย่างนั้น!
นี่…
ใช่เสียสติไปแล้วหรือไม่!?
จังหวะนี้ไม่เพียงแต่คนนอกกำลังมองต้วนหลิงเทียนด้วยสายตาทำราวกับมองคนเสียสติ
กระทั่งคนของนิกายมังกรบินเอง ก็อดไม่ได้ที่จะมองต้วนหลิงเทียนด้วยสายตาหลากอารมณ์ ด้วยไม่เข้าใจจริงๆว่าไฉนอุโสกิตติมศักดิ์เทียนหลิงของพวกมันถึงได้บ้าจี้จะไปยอมรับคำท้าของโจวอันได้
กระทั่งโจวอันที่เป็นเสนอการพนันอันเหลวไหลนี้ออกมาเองแท้ๆ ยังมองต้วนหลิงเทียนตาปริบๆด้วยความอื้ออึงเหลือเชื่อ!
เพราะมันก็ไม่คิดไม่ฝันว่าต้วนหลิงเทียนจะกล้ารับพนัน!
เพราะเรื่องที่มันคิดพนันคราวนี้ มันรู้สึกว่ามันแทบจะชนะเต็มร้อยส่วนแล้ว!
“เจ้า…เจ้าพูดจริง? เจ้าคิดพนันกับข้าจริงๆหรือ?”
โจวอันมองต้วนหลิงเทียนด้วยสายตาร้อนแรง กล่าวเตือนออกมาเสียงหนักว่า “แต่ข้าต้องบอกเจ้าไว้ก่อน หากเจ้าคิดจะพนันกับข้า เจ้าสามารถแทงข้างต้วนหลิงเทียนจะมาเข้าร่วมการประลอง 16 มณฑลคราวนี้ได้อย่างเดียว…เพราะข้าแทงข้างต้วนหลิงเทียนไม่มาไปแล้ว!”
โจวอันเกรงว่าที่อีกฝ่ายรับคำท้า เพราะคิดจะแทงข้างต้วนหลิงเทียนไม่มา จึงเร่งกล่าวดักคอเอาไว้ก่อน
หากเป็นเช่นนั้นการพนันคราวนี้ก็ไร้ความหมาย