เมื่อต้องเผชิญหน้ากับสายตานับร้อยคู่ที่มองจ้องมาด้วยความสงสัย โจวอันก็เชิดหน้าอกผายไหล่ผึ่ง กล่าวคำออกมาอย่างมั่นมาด ไร้ซึ่งความละอายใจใดๆ “ข้าจะแทงข้างต้วนหลิงเทียนไม่มาการประลองง 16 มณฑลครั้งนี้ ด้วยหินอมตะระดับสูงจำนวนแสนก้อน…”
ในขณะที่ผู้ชมทั้งหลายกำลังเบ้ปาก และคิดสบถด่าโจวอันว่าหน้าไม่อายออกมา โจวอันก็กล่าวสืบต่อออกมาเสียงดังต่อว่า “แน่นอนว่าเพียงใครดูก็รู้ว่าข้ามีโอกาสชนะพนันมากกว่า…เอาอยางนี้เป็นไร เจ้าสามารถแทงข้างต้วนหลิงเทียนจะมาได้ โดยจ่ายแค่ 50,000 หินอมตะก็พอ”
และแทบจะทันทีที่โจวอันเอ่ยประโยคนี้จบ หวงกวงจี๋ รองประมุขนิกายมังกรบินก็ทนไม่ไหวอีกต่อไป “เพ่ย! ไร้ยางอายยิ่ง! โจวอันเจ้าจักไร้ยางอายเกินไปแล้ว!!”
“ช่างหน้าด้านหน้าทนเสียจริง! เจ้าฝึกปรือวรยุทธ์ใบหน้าคงกระพันมาหรือ!!”
“พนันเรื่องเหลวไหลเช่นนี้…คงมีแต่รองเจ้าสำนักราชันพิษโจวอันเท่านั้นที่คิดได้!”
“ป่านนี้ต้วนหลิงเทียนไพ่ตายของมณฑลจิ่วโยวคนนั้นยังไม่ปรากฏตัว เช่นนั้นกล่าวได้แน่ๆว่าคนคงไม่มาแล้ว…ไม่ต้องกล่าวถึงโจวอันเจ้ายอมจ่ายหินอมตะระดับสูงแสนก้อนเพื่อเสี่ยงกับหินอมตะระดับสูง 50,000 ก้อนเลย ให้มารดาเจ้าแทงหินอมตะระดับสูง 200,000 ก้อน ฝ่ายอาวุโสกิตติมศักดิ์เทียนหลิงของเราที่ลง 50,000 ก็ยังเสียเปรียบ!”
“มีแต่คนโง่เท่านั้นที่จะเล่นกับเจ้า ตัวไร้ยางอาย!”
…
เหล่าคนของนิกายมักรบินหันไปก่นด่าโจวอันกันยกใหญ่
