อ๋องฉินที่นั่งบนเกี้ยว พอได้รับการคารวะทักทายก็เร่งโบกมือให้ทุกคนเงยหน้าขึ้น ทว่าสายตาของมันย่อมไปสะดุดกับร่างในชุดเทาข้างๆหวังฉี่หลิงทันที เพราะอีกฝ่ายเป็นคนเดียวที่ยังนั่งเฉย…!
ทันใดนั้นคิ้วมันก็เริ่มขดย่นเป็นปมหลวมๆ
ในเขตวังฉินแท้ๆ แต่ยังมีคนหาญกล้าไม่เคารพมันด้วย?
ทันใดนั้นอ๋องฉินก็มองจ้องร่างในชุดคลุมสีเทาด้วยสายตาแหลมคมทันที
ต่อมาทุกคนในเขตเวทีประลองก็เริ่มหันมองไปตามสายตาของอ๋องฉิน จนในที่สุดก็ไปตกลงบนร่างในชุดคลุมสีเทาตามๆกัน ทำให้ร่างในชุดคลุมสีเทากลายเป็นจุดสนใจขึ้นมาทันที
“บัดซบ! เจ้านั่นมันเป็นผู้ใดกัน มันจงใจสร้างเภทภัยให้พวกเราหรือ?”
เหล่าผู้อาวุโสจวนผู้ว่ามณฑลผิงชานถึงกับหน้าเสียไปเป็นแถบ!
“นั่นคือผู้ใดกัน ไฉนเห็นฝาบาทแล้วยังไม่คารวะเช่นนี้? แล้วไฉนถึงต้องมานั่งในอัฒจันทร์ส่วนของพวกเรา?”
เหล่ารุ่นเยาว์ในอัฒจันทร์ที่นั่งของมณฑลผิงชาน ก็ได้แต่ลอบกังวลในใจ เมื่อเห็นว่าร่างในชุดคลุมเทาข้างๆผู้ว่าของพวกมันจนป่านนี้ยังนั่งนิ่งอยู่ได้…
“ผู้ว่าหวัง…ดูเหมือนคนที่นั่งอยู่ข้างเจ้า จะดูเบาเปิ่นหวางไม่น้อย”
(เปิ่นหวาง = คำแทนตัวของเหล่าอ๋อง,องค์ชาย *ที่ผมแก้เป็นอ๋องฉินกับวังฉินเพราะคำแทนตัวนี่ล่ะ ปกติถ้าฮ่องเต้แทนตัวมันจะเป็นเจิ้น)
อ๋องฉินละสายตาออกจากร่างในชุดคลุมสีเทา ก่อนจะเบนไปตกยังร่างหวังฉี่หลิงที่ยืนอยู่ข้างๆ
