ทว่าวันนั้นเขาจำได้เลย ไม่ว่าจะเป็นบุรุษคนไหนก็ใช้สายตาที่ต่างออกไปจากที่เขาคุ้นชินมองจ้องนาง เรียกว่าในแววตาของทุกคนที่เหม่อมองสตรีในชุดม่วงอ่อนดั่งกล่าว เพียงสะท้อนไว้ด้วยความชื่นชมและเทิดทูนเท่านั้น
ประหนึ่งสตรีนางนั้นเป็นเทพธิดาศักดิ์สิทธิ์ ของสูงที่พวกมันไม่อาจแตะต้อง
…
“มู่หรงปิง…”
ครู่ต่อมา ต้วนหลิงเทียนก็ดึงสติกลับเข้าตัวได้อีกครั้ง หลังใจลอยไปพักใหญ่
ตอนที่เขาอยู่ในระนาบโลกียะ เขามีภรรยาสองคนอีกทั้งสตรีคนรักอีก 1 ทำให้รวมแล้วในใจเขามีอิสตรีอยู่ด้วยกันทั้งสิ้น 3 คน
หลังจากนั้นจะมีสตรีงามมาป้วนเปี้ยนรอบกายมากเท่าไหร่ แต่เขาก็ไม่เคยเปิดใจให้ใครอีก
เขามองสตรีงามทั้งหลายที่เข้ามาในชีวิตไม่ต่างอะไรจากสหายธรรมดาทั้งสิ้น
เพราะเขารู้สึกตัวดี…ว่าเพียงมีภรรยาประเสริฐสองคน กับสตรีคนรักที่ยอมสละได้กระทั่งชีวิตเพื่อเขาแบบนี้ ตัวเขาก็โชคดีล้นฟ้าแล้ว ยังจะต้องการอะไรอีก
ทำให้เขาปิดตายหัวใจ ไม่คิดปล่อยให้สตรีอื่นไหนเข้ามาก่อกวนได้อีก
อย่างไรก็ตามเขาไม่คิดไม่ฝันจริงๆ
หลังจากขึ้นสวรรค์มายังหลิงหลัวเทียนได้ไม่ทันไร กลับต้องไปมีสัมพันธ์กับสตรีที่เขาไม่ได้ชื่นชอบด้วยซ้ำ เรียกว่าอยู่ๆก็ได้ครอบครองนางหรือถูกนางครอบครองก็ไม่รู้อย่างไม่ยินยอมพร้อมใจ…
ถึงแม้เขากับสตรีนางนั้นจะไม่ได้กราบไหว้ฟ้าดินเป็นสามีภรรยา หากแต่ก็ประกอบกิจสำคัญในห้องหอ กลายเป็นสามีภรรยากันเรียบร้อย…
