“อะไร? เจ้าคิดจากไป?”
ฉินอวี่ขมวดคิ้วเล็กน้อย ค่อยฉุกใจคิดได้ถึงเรื่องหนึ่ง “เพราะเจ้าเผยพลังฝีมือที่ตระกูลหลิวงั้นเหรอ…เจ้ากลัวอีก 15 มณฑลจะส่งคนมาลอบฆ่า?”
“ก็ใช่”
ต้วนหลิงเทียนพยักหน้า “ส่วนใหญ่ก็เพราะเรื่องนั้นล่ะ…นอกจากนี้ข้าคิดเดินทางท่องไปทั่วๆด้วย ก่อนหน้านี้ข้าได้แต่อยู่ในเมืองเฉวี่ยโยวเพราะพลังฝึกปรืออ่อนด้อย เลยไม่ได้ไปไหนเพราะกลัวโดนปล้นฆ่า…”
“ตอนนี้ในที่สุดข้าก็มีกำลังมากพอดูแลตัวเอง เลยคิดว่าจะท่องไปทั่วๆหน่อย…บางทีข้าอาจได้พบเจอการ ผจญภัย หรือพบพานวาสนาโดยบังเอิญอะไรทำนองนั้นบ้าง…”
ขณะที่ต้วนหลิงเทียนกล่าวถึงประโยคนี้ เขาก็หัวเราะออกมา
ผจญภัย? พบพานวาสนาโดยบังเอิญ?
“นี่เจ้า…หรือว่าไม่คิดย้อนกลับมาที่นี่แล้วงั้นเหรอ? แล้ว…เรื่องการประลอง 16 มณฑลเล่า?”
ฉินอวี่ขมวดคิ้วย่นยู่
“รอให้การประลอง 16 มณฑลใกล้เริ่มข้าค่อยไปปรากฏตัวที่พระราชวังฉินเลยทีเดียว…ได้ยินมาว่า อันดับ 1 ในการประลอง 16 มณฑล ไม่เพียงแต่จะทำให้มณฑลต้นสังกัดได้โอสถต้าหลัว 3 เม็ดเท่านั้น ทางพระราชวังฉินยังจะมอบรางวัลส่วนตัวให้อีกด้วย…”
“ของรางวัลจากพระราชวังฉินคงไม่ใช่เล่นๆ…ข้าก็ไม่อยากพลาดมันหรอก”
ต้วนหลิงเทียนยิ้มเล็กน้อย ค่อยกล่าวต่อ “เช่นนั้นข้าก็แค่จากไปชั่วคราว หลังจากนี้อีกปีค่อยพบกันใหม่”
