ได้ฟังคำพูดดังกล่าวของผู้เฒ่าหง ต้วนหลิงเทียนอดเอียงคอด้วยความสงสัยไม่ได้
จากนั้นหลิ่วเฟิงก็เริ่มเล่าเรื่องราวต่อจากผู้เฒ่าหง เขาเลยได้รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นเมื่อ 6 เดือนก่อน
“ที่โจวเฟยมันรู้ว่าข้าเป็นผู้ขึ้นสวรรค์มาเมื่อ 2 ปีครึ่งก่อน…ที่แท้มันมาสืบหาเรื่องราวถึงเมืองเฉวี่ยโยว ยังไปตามเจอเรื่องข้าในค่ายกองทัพมังกรเงิน…”
“แถมโจวทงยัลมือรุนแรงนัก เพื่อปิดปากผู้คน….ถึงขั้นฆ่าล้างกองทัพมังกรเงินแทบหมดสิ้น ไหนจะยังเหล่าคนงานขุดหินอมตะทั้งหลาย..!”
ตอนนี้ต้วนหลิงเทียนก็เลยได้รู้ว่าไฉนพวกโจวเฟยกับโจวทงถึงรู้เรื่องเขา
ที่สำคัญเรื่องนี้ยัทำให้เขาตกใจไม่น้อย
เพราะเหตุการณ์ดังกล่าว โจวทงถึงกับฆ่าคนกองทัพมังกรเงินกับคนงานแทบหมดสิ้น!
“โจวทงมันโฉดชั่วเช่นนี้มาแต่ไหนแต่ไรแล้ว มันยอมฆ่าคนผิดพันคน ดีกว่าปล่อยให้คนผิดคนเดียวรอดไปได้…ทั้งหมดเพื่อไม่ให้เรื่องที่ท่านขึ้นมาหลิงหลัวเทียนได้แค่ 2 ปีครึ่งแพร่กระจายออกไป”
หลิ่วเฟิงกู่กล่าว
ต้วนหลิงเทียนพยักหน้ารับ เขาเองก็เห็นซึ้งเลยทีเดียว
“ผู้เฒ่าหงท่านไปพักก่อนเถอะ…ข้ามีเรื่องจะหารือกับต้วนหลิงเทียนลำพัง”
แม้หลิ่วเฟิงกู่จะเอ่ยชื่อผู้เฒ่าหง หากแต่สายตากลับมองไปยังฉินอวี่ที่นั่งข้างๆต้วนหลิงเทียน
“ทราบแล้วใต้เท้าเจ้าเมือง”
ผู้เฒ่าหงขานรับ
“เจ้าเมืองหลิ่ว ต้วนหลิงเทียน งั้นข้าออกไปเดินเล่นก่อน”
ฉินอวี่ก็ปลีกตัววออกจากห้องโถงอย่างรู้งาน
