หากจัดการเรื่องราวไม่ดี เกิดล่วงรู้ถึงหูผู้ว่าการมณฑลขึ้นมา อาจชักนำหายนะเภทภัยมาถึงตัวเจ้าเมือเฉวี่ยโยว ผู้เป็นนายของมันได้!
“โจวทง ที่แท้เจ้าก็มีวันนี้เช่นกัน…เจ้าคงไม่คิดไม่ฝันมาก่อนใช่หรือไม่ ว่าเจ้าจักมีวันนี้ด้วย? ฮ่าๆๆๆ!!”
มองไปยังโจวทงอีกครั้ง หลิ่วเฟิงกู่ก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมาเสียงดังอีกรอบ เสียงกล่าวยังฟังแล้วปลอดโปร่งโล่งใจเป็นที่สุด…
ต้วนหลิงเทียนกับฉินอวี่เพียงชมดูเรื่องราวอย่างเงียบงัน
ต้วนหลิงเทียนนั้นล่วงรู้ถึงความบาดหมางทั้งคู่แต่แรก เลยไม่ได้แปลกใจอะไร
ส่วนฉินอวี่นั้น ระหว่างทางก็ได้ต้วนหลิงเทียนเล่าเรื่องราวความบาดหมางระหว่างหลิ่วเฟิงกู่กับโจวทงให้ฟังแล้ว มันจึงไม่ได้แปลกใจอะไรเช่นกัน
อีกทั้งพอได้รู้เรื่องราวความบาดหมางของทั้งคู่ รวมถึงเรื่องที่ต้วนหลิงเทียนมีทำข้อตกลงกับหลิ่วเฟิงกู่ ก็ยังเป็นการไขข้อสงสัยในอดีตของมันอีกด้วย…
ในที่สุดมันก็ได้รู้..
ว่าไฉนหลิ่วเฟิงกู่ถึงได้ดูแลต้วนหลิงเทียนดีนัก กระทั่งมอบห้องบ่มเพาะส่วนตัวให้ต้วนหลิงเทียน
ต้องทราบด้วยว่ากระทั่งผู้บัญชาการกองทัพมังกรดำ กับผู้บัญชาการกองทัพมังกรเงินที่ไม่ต่างมือ้ายยมือขวาของหลิ่วเฟิงกู่ ก็ไม่เคยได้รับอภิสิทธิ์ดังกล่าว
“หลิ่วเฟิงกู่ หากเจ้ากล้าฆ่าข้า! ผู้ว่าการมณฑลไม่มีวันปล่อยปละละเว้นเจ้าแน่!!”
