กสร้างและผู้คนในเมืองคนอื่น ๆโดยเฉพาะผู้ฝึกตนใต้ขอบเขตหลอมสุญตาล้วนถูกฝังรวมในหลุมเดียวทั้งเป็น!
หลีหม่าน ผู้ดูแลหอวาณิชมั่งคั่งกว้างไกลเหินออกจากอาคารถลึงตามองผู้ฝึกตนชุดด าคนหนึ่งบนฟ้าอย่างเดือดดาล
“สารเลวสมควรตาย! นั่นมันชีวิตเป็นล้าน ๆ เลยนะ! มีเด็กเล็กและผู้ฝึกตนบริสุทธิ์อีกตั้งเท่าไหร่! เพื่อสร้างสมบัติ เจ้ากลับโจมตีพวกเขา!”
ชายชุดด าคนนี้เองที่ฆ่าปวงชนในเมือง!
แม้คนในจวนเจ้าเมืองก็เดือดดาลเช่นกัน แต่พวกเขาก็ไม่กล้าพูดมากกว่านี้
หลีหม่านมีหอวาณิชมั่งคั่งกว้างไกลหนุนหลัง ชายชุดด าผู้นี้มิกล้าลงมือด้วย
แต่หากคนจากจวนเจ้าเมืองอย่างพวกเขาพูดพล่าม อีกฝ่ายจะลงมือแน่
ชุดคลุมสีด าบนตัวผู้ฝึกตนคนนั้นมีอ านาจพิเศษ ปกคลุมหน้าพรางปราณของเขาไว้
ในมือเขาถือธงวิญญาณร้าย ดูดซับวิญญาณผู้วายชนม์มาเสริมพลังแก่ตัวเอง
“ขยะปวกเปียกพวกนี้ เกิดมาก็ถูกเหยียบย ่าแล้ว ฆ่าพวกเขาไปแล้วท าไม? พวกเจ้าหอวาณิชมั่งคั่งกว้างไกลจะสังเวยชีวิตเล่นงานข้าเพื่อพวกเขาหรือ? ฮ่า ๆ”
ยามผู้ฝึกตนชุดด าเอ่ยปาก เสียงของเขาแปรเปลี่ยนไปมา เดี๋ยวชายเดี๋ยวหญิง เดี๋ยวสูงวัยเดี๋ยวอ่อนเยาว์เช่นเด็กน้อย มิอาจคาดเดาเพศสภาพและอายุได้
สีหน้าของหลีหม่านกรุ่นโกรธ โทสะเกือบอัดแน่นจนอกแตก “แน่จริงก็ขานชื่อมา!”
เขารายงานข่าวต่อหอวาณิชมั่งคั่งกว้างไกลได้ และขุมก าลังใหญ่กับหอวาณิชก็จะออกค่าหัวล้อมสังหารผู้ฝึกตนชั่วร้ายเหล่านี้ด้วยกัน
“ฮ่า ๆ
