ในขณะที่โจวเฟยคิดจะบอกไปว่าพ่อบุญธรรมของมันไม่อยู่ มันกลับฉุกคิดอะไรขึ้นได้ ดังนั้นจากเดิมที่คิดจะโพล่งออกไปตรงๆ ก็ดึงสติกลับมา และกล่าวคำเสริมแต่งออกไปแทน “พอดีท่านพ่อบุญธรรมของข้าพึ่งเข้าสู่การปิดด่านไป…ข้าเลยไม่อยากรบกวนท่านขอรับ”
มันนึกขึ้นได้พอดีว่าการเดินทางครั้งนี้ของโจวทง กระทั่งผู้ว่ายังไม่ล่วงรู้
ปกติแล้ว ด้วยความที่เป็นถึง 1 ใน 2 ต้าหลัวจินเซียนของมณฑลจิ่วโยว ย่อมมีความสำคัญกับมณฑลจิ่วโยวมาก เช่นนั้นคิดจะเดินทางไปที่ไหนจำต้องแจ้งล่วงหน้าต่อผู้ว่า…แต่คราวนี้บิดาบุญธรรมของมันกลับเดินทางไปโดยไม่บอกกล่าว!
มันตระหนักได้ทันทีว่าบิดาบุญธรรมของมันไม่อยากให้ผู้ว่าการรับทราบความเคลื่อนไหว!
ในเมื่อบิดาบุญธรรมมันไม่อยากให้ผู้ว่าล่วงรู้ความเคลื่อนไหว มันไหนเลยจะกล้ากล่าวไร้สาระ
“เช่นนี้นี่เอง”
เถียนจี้หวี่พยักหน้ารับอย่างที่ไม่ได้สงสัยอะไร จากนั้นก็พูดต่อว่า “เรื่องนี้ข้าขอเวลาอีก 2 วัน…หลังจากนั้นข้าจะให้คำตอบแก่เจ้า คนในหลุมมังกรซ่อน รวมถึงคนในจวนผู้ว่าอย่างกระจ่าง”
“ขอบคุณใต้เท้า”
ได้ยินคำของเถียนจี้หวี่ ใจโจวเฟยก็รู้ดีว่าเรื่องนี้จะจบลงอย่างไร
ในความคิดของมัน
ถึงแม้พรสวรรค์ในการบ่มเพาะของมันจะสู้ต้วนหลิงเทียนไม่ได้
แต่อย่างไรมันก็เป็นถึงลูกชายบุญธรรมของตัวตนที่เป็นผู้พิทักษ์อันดับหนึ่งของมณฑลจิ่วโยว 1 ใน 2 ต้าหลัวจินเซียนแห่งมณฑล!
