ด้วยเห็นแก่หน้าของบิดาบุญธรรมมัน ผู้ว่าก็ทำได้แค่เข้าข้างมันเท่านั้น ไม่อาจเห็นแก่ความสามารถของต้วนหลิงเทียนได้!
เพราะสุดท้ายแล้วในสายตาของผู้ว่า คุณค่าของบิดาบุญธรรมมัน…ย่อมสูงกว่าต้วนหลิงเทียนมาก!
“ท่านผู้ว่า เช่นนั้นข้าน้อยขอลาไปก่อน”
หลังจากที่โจวเฟยได้ข้อสรุปแล้ว มันก็ประสานมือโค้งคารวะขอตัวลากลับทันที
หลังโจวเฟยจากไป เรื่องที่เถียนจี้หวี่ครุ่นคิดในใจก็ไม่ต่างอะไรจากโจวเฟยมากนัก
อย่างไรก็ตามแม้มันคิดไว้แล้วว่าจะลงโทษต้วนหลิงเทียนให้เป็นเยี่ยงอย่าง แต่มันก็ต้องยืนยันข้อเท็จจริงของเรื่องราวให้แน่ชัดก่อน
ดังนั้นต่อมามันก็ได้ให้คนลองไปตรวจสอบเรื่องราวอีกครั้ง ว่าเป็นดั่งข่าวลือจริงหรือไม่
สองวันต่อมา…
วันนี้เมืองประจำมณฑลจิ่วโยว ได้ต้อนรับอาคันตุกะที่มาถึงอย่างกะทันหันคนหนึ่ง…
อาคันตุกะที่ว่ามาจาก พระราชวังฉิน อีกทั้งการมาครั้งนี้แม้ไม่ได้เป็นการนำราชโองการมา แต่มันก็นำกระแสรับสั่งของฮ่องเต้ฉิน มาบอกเถียนจี้หวี่ให้ทราบโดยเฉพาะ!
“ท่านทูต…”
ภายในห้องโถงใหญ่ของจวนผู้ว่า เถียนจี้หวี่เดิมทีคิดจะไปจัดการเรื่องราวที่หลุมมังกรซ่อน ก็ได้ให้ความสำคัญกับการต้อนรับทูตจากพระราชวังฉินก่อนใดอื่น เร่งออกมาต้อนรับอาคันตุกะที่มาเยือนอย่างกะทันหันด้วยตัวเอง โค้งคารวะอย่างมากสุภาพ
ถึงแม้ว่าทูตจากพระราชวังฉินจะอยู่ในขอบเขตต้าหลัวจินเซียนเหมือนมัน แต่พลังฝีมือนั้นสุดที่ตัวมันจะทาบติด!
