…
เสียงกระซิบกล่าวดังระงมไปทั่วหลุมมังกรซ่อน หลายคนคิดว่าต้วนหลิงเทียนต้องเลือกตัดแขนตัวเองทิ้ง แทนที่จะปะทะกับโจวเฟยเพื่อท้าชิงห้องบ่มเพาะลึกสุด อันเป็นห้องบ่มเพาะที่มีสภาพแวดล้อมที่ดีที่สุดอีกต่อไป
ในขณะที่คนทั้งหลุมมังกรซ่อนไม่เว้นโจวเฟยมองต้วนหลิงเทียนเพื่อรอฟังคำตอบนั้นเอง…
ต้วนหลิงเทียนก็ค่อยๆปริปากอย่างไม่รีบไม่ร้อน
“ปัญญาอ่อน…”
ภายใต้สายตาดุร้ายของโจวเฟย และสายตาลุ้นระทึกจากผู้ชม ต้วนหลิงเทียนเหลือบมองโจวเฟยด้วยสายตาเฉยเมยแล้วกล่าวคำไม่กี่คำออกมาด้วยสีหน้าไม่รู้สึกรู้สา!
จังหวะนี้กระทั่งฉินอวี่ยังต้องอึ้ง
ถึงแม้มันจะมั่นใจในตัวต้วนหลิงเทียนมากว่าเอาอยู่แน่ๆ แต่มันก็ไม่คิดเลยว่าต้วนหลิงเทียนจะตอบสนองโจวเฟยไปแรงแบบนี้!
โจวเฟยนั่นจะอย่างไรก็เป็นถึงลูกบุญธรรมของโจวทง ผู้พิทักษ์จวน!
ต้วนหลิงเทียนทำแบบนี้หรือไม่กลัวมีปัญหากับผู้พิทักษ์จวนผู้ว่าอย่างโจวทง?
“เจ้า…เจ้า…เจ้ากล้าด่าข้าว่าปัญญาอ่อน?”
หลังดึงสติกลับมาได้ลมหายใจของโจวเฟยก็ถี่รัวขึ้น หน้าอกของมันกระเพื่อมขึ้นลง โทสะอัดแน่นแทบระเบิด มองต้วนหลิงเทียนอีกครั้งแววตาก็ฉายชัดถึงเจตนาฆ่าฟันอันเยียบเย็น ราวกับคิดสับร่างต้วนหลิงเทียนให้แหลกเป็นหมื่นชิ้น ก่อนจะเผาร่างให้กลายเป็นเถ้าธุลี
“ลงมือเถอะ”
