เหตุผลเดียวที่เซี่ยหนิงเสวี่ยเข้าสู่แดนสมรภูมิอย่างไม่คำนึงถึงอันตราย เกรงว่า 9 ใน 10 ล้วนเป็นเพราะอยากยกระดับพลังความเข้มแข็งให้รวดเร็วที่สุด เพื่อให้ในอีกพันปีหลังจากนี้ นางจะมีพลังมากพอทำลาย ‘สัญญาวิวาห์’ กับมัน!
“อยากล้มเลิกงานแต่งกับข้าเพื่อสวะนั่น…ถึงขั้นต่อให้รู้ว่าหนทางเบื้องหน้ามัน 9 ตาย 1 รอด แต่เจ้ายังกล้าเข้าสู่แดนสมรภูมิ…เสวี่ยเอ๋อเจ้ารังเกียจข้าอวิ๋นชิงเหยียนถึงเพียงนี้เชียวหรือ!?”
อวิ๋นชิงเหยียนกัดฟันกล่าวออกอย่างอัดอั้น แทบไม่ต่างอะไรกับคำราม
“หลังพันปีผ่านพ้น รอให้ช่องทางระห่างดินแดนแห่งทวยเทพกับระนาบเทวโลเปิดออกอีกครั้งก่อน! ถึงตอนนั้นข้าจะลงไปยังระนาบเทวโลก เพื่อตามล่าสวะต้วนหลิงเทียนนั่นด้วยตัวเอง! ข้าจะสับร่างมันให้แหลกเป็นพันๆชิ้น เผาร่างมันให้เป็นเถ้าธุลี!!”
หลังคำรามออกมาอย่างเกรี้ยวกราด สองตาอวิ๋นชิงเหยียนก็ทอประกายแหลมคมปานมีดดาบ
ทั้งประกายแหลมคมดังกล่าว ยังให้ความรู้สึกเดือดดาลประหนึ่งเพลิงไฟที่พร้อมจะเผาไหม้สรรพสิ่งให้วอดวาย!
ในเวลาเดียวกัน
ตระกูลเซี่ย
“น้องสาม…เจ้าเสียสติไปแล้วหรือไร! ถึงได้ส่งหนิงเสวี่ยไปแดนสมรภูมิ?”
