“อีกทั้ง…ยันต์อมตะเงาลอยแม่ลูกถึงแม้จะมีค่ามีราคา แต่หากอยู่ต่อหน้าตัวตนขอบเขตพลังต้าหลัวจินเซียนขึ้นไป มันก็ไร้ความหมาย เพราะต่อให้ผู้ที่ถูกฆ่ามียันต์อมตะเงาลอยแม่ลูกติดตัว แต่ตัวตนขอบเขตต้าหลัวจินเซียนขึ้นไปก็ทำลายพลังอาคมได้ง่ายดาย…”
หลิ่วเฟิงกู่กล่าวว่า “เช่นนั้นแล้วหลังบรรลุถึงขอบเขตต้าหลัวจินเซียน…ยามจะลงมือฆ่าคน แต่ไม่อยากให้ผู้ใดล่วงรู้ก็ใช้พลังปิดกั้นอาคมของยันต์อมตะเงาลอยแม่ลูกเอาก็จบ”
“ความแข็งแกร่งของตัวตนขอบเขตต้าหลัวจินเซียน…น่ากลัวนัก!”
กล่าวถึงจุดนี้สีหน้าของหล่วเฟิงกู่ก็ฉายถึงความเคร่งขรึมออกมา
“ต้าหลัวจินเซียน!”
สองตาต้วนหลิงเทียนก็ทอประกายจ้า
นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขาได้ยินคำว่า ต้าหลัวจินเซียน!
กระทั่งตอนที่อยู่ในระนาบโลกียะเขาก็ได้ยินคำว่าต้าหลัวจินเซียนบ่อยครั้ง เขาจึงรับทราบว่าตัวตนขอบเขตต้าหลัวจินเซียนขึ้นไป สามารถเดินทางไปมาระหว่างระนาบเทวโลกกับระนาบโลกียะได้
เป็นธรรมดาว่าแม้ตัวตนขอบเขตต้าหลัวจินเซียนขึ้นไปจะสามารถท่องไปมาระหว่างระนาบเทวโลกและระนาบโลกียะได้ แต่ไม่มีใครชมชอบกระทำเช่นนั้น
เพราะหากตัวตนขอบเขตต้าหลัวจินเซียนขึ้นไป เดินทางไปยังระนาบโลกียะ ก็จะเปื้อนกรรมทางโลก และนั่นจะส่งผลต่อการบ่มเพาะในภายหลัง หากโชคร้ายพลังฝึกปรืออาจไม่ก้าวหน้าอีกเลยก็เป็นได้
