และในระนาบเทวโลกมีเพียงแต่ตัวตนขอบเขตต้าหลัวจินเซียนขึ้นไปเท่านั้นถึงจะนับได้ว่าเป็นกำลังรบคนหนึ่ง!
“เจ้าเมือง…ในเมืองประจำมณฑลจิ่วโยว มีต้าหลัวจินเซียนอยู่สินะ?”
ต้วนหลิงเทียนกล่าวถามเสียงเข้ม
“ใช่”
หลิ่วเฟิงกู่พยักหน้า “ในมณฑลจิ่วโยวของเรา มีผู้ที่บรรลุถึงขอบเขตต้าหลัวจินเซียนแค่ 2 คนเท่านั้น…หนึ่งคือผู้ว่าการประจำมณฑลจิ่วโยวของพวกเรา…”
“ส่วนอีกคน…”
พอกล่าวถึงคำว่าอีกคน แววตาของหลิ่วเฟิงกู่ก็ฉายชัดออกถึงความเคียดแค้นชิงชัง แลดูดุร้ายปานจะกลืนกินเลือดเนื้อผู้คนทั้งเป็น!
“อีกคนก็คือ…ผู้ที่ฆ่าศิษย์ส่วนตัวของเจ้าเมือง และบีบคั้นให้เจ้าเมืองออกจากเมืองประจำมณฑลจิ่วโยวมาเป็นเจ้าเมืองเฉวี่ยโยวแห่งนี้?”
ต้วนหลิงเทียนคลี่ยิ้มแหยๆออกมา
เพราะพอเห็นอาการของหลิ่วเฟิงกู่เขาก็เดาได้ทันที ว่าอีกคนที่หลิ่วเฟิงกู่กำลังจะถูกถึงเป็นใคร…
“เป็นมัน!”
หลิ่วเฟิงกู่สูดลมหายใจเข้าลึกๆเพื่อระงับความเคียดแค้นชิงชัง ค่อยพยักหน้ากล่าวตอบ
“ที่แท้เป็นถึงต้าหลัวจินเซียน…เจ้าเมือง ท่านนับว่าหางานให้ข้าแล้วจริงๆ”
ต้วนหลิงเทียนกล่าวพลางส่ายหัวไปมา
ถึงแม้หลิ่วเฟิงกู่จะรับปากเขาแล้ว ว่าตราบใดที่เขาไปยังเมืองประจำมณฑลจิ่วโยวแล้วรู้สึกว่าเป้าหมายไม่สมควรตาย ก็สามารถล้มเลิกข้อตกลงได้ทันที โดยที่ไม่ถือว่าผิดแต่อย่างใด…
