อย่างไรก็ตามหลังจากที่ได้รู้จักกับหลิ่วเฟิงกู่มา จากทีท่าและลักษณะนิสัยของหลิ่วเฟิงกู่ เขาจึงพอตระหนักได้ว่า
หลิ่วเฟิงกู่ไม่น่าจะโกหกเขา!
และคนที่ว่าต้องสมควรตายแน่นอน!
ด้วยเหตุนี้เขาจึงรู้ดี ว่าข้อตกลงครั้งนี้ไม่อาจล้มเลิกแน่แล้ว…
“ด้วยวรยุทธ์อมตะและทักษะประหลาดที่เจ้าใช้ช่วงชิงอาวุธของผู้อื่นได้…ถึงแม้เจ้าจะยังไม่บรรลุถึงขอบเขตต้าหลัวจินเซียน แต่ก็ไม่ใช่ว่าจะฆ่ามันไม่ได้!
“ด้วยพรสวรรค์ของเจ้า…เรื่องจะทะลวงถึงขอบเขตจินเซียนกระทั่งบ่มเพาะจนบรรลุถึงขอบเขตจินเซียนตะวันม่วง ซึ่งเป็นจินเซียนขั้นสูงสุดข้าคิดว่าคงใช้เวลาไม่นานนัก…”
“และตราบใดที่เจ้าบรรลุถึงจินเซียนตะวันม่วงแล้วล่ะก็ ด้วยทักษะทั้งหมดที่เจ้ามี ย่อมสามารถกลบความต่างระหว่างขอบเขตจินเซียนตะวันม่วงกับต้าหลัวจินเซียนได้แน่! ถึงขั้นสามารถจับมันมาดั่งลูกไก่รอให้ข้าฆ่ามันกับมือได้ไม่ยาก!!”
หลิ่วเฟิงกู่กล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงมั่นใจ
ถึงแม้ว่าปกติแล้วความต่างระหว่างต้าหลัวจินเซียนกับจินเซียนขั้นสูงสุดจะมากมายมหาศาล
ทว่าด้วยทักษะทั้งหมดที่ชายหนุ่มชุดม่วงเบื้องหน้ามี มันเชื่อว่าความต่างดังกล่าวย่อมถมกลบได้แน่!สุดท้ายอาศัยแค่ขอบเขตจินเซียนตะวันม่วงก็น่าจะเข่นฆ่าได้กระทั่งต้าหลัวจินเซียน!!
“เจ้าเมือง ท่านประเมินข้าสูงไปแล้ว…”
ต้วนหลิงเทียนได้แต่คลี่ยิ้มขื่นขมออกมาอีกรอบ
