ได้ยินคำถามดังกล่าวของต้วนหลิงเทียน ยามคนหนึ่งก็เอ่ยตอบด้วยท่าทีมากสุภาพ
“ท่านเจ้าเมืองนับว่าเอาเรื่องจริงๆ…”
ต้วนหลิงเทียนส่ายหน้าพลางยิ้ม จากนั้นเขาก็เดินเข้าบ้านลานหลังใหญ่ไปอย่างไม่รีบไม่ร้อน ระหว่างทางก็มีสาวใช้หยุดเพื่อโค้งคารวะมากมาย สุดท้ายก็ผ่านมาถึงห้องโถงหลังหนึ่งที่มีห้องเล็กสองห้องประกบข้าง…
เมื่อมาถึงห้องโถงดังกล่าว ต้วนหลิงเทียนก็ไม่รอช้า เรียกยันต์เก็บความทรงจำออกมากองเรียงรายไว้เป็นตั้งๆ ค่อยหยิบขึ้นมาทั้งแผ่สำนึกเทวะเข้าไปทีละแผ่น…
เปรี๊ยะ!
เมื่อยันต์หยกแผ่นใดแตกสลาย ข้อมูลหรือความทรงจำที่กักเก็บไว้ก็จะไหลเข้ามาในใจต้วนหลิงเทียน
แม้จะเป็นข้อมูลที่บันทึกเอาไว้เป็นข้อความ หากแต่ยันต์เก็บความทรงจำนี้ก็ช่างมีความสามารถยอดเยี่ยมนัก เพราะมันไม่เหมือนเขามานั่งอ่านเอง แต่ทำให้เขารู้สึกเสมือนเคยอ่านผ่านตามาแล้ว กลายเป็นส่วนหนึ่งในความทรงจำของเขา…
‘โอสถทิพย์ของแดนสวรรค์ถูกแบ่งออกเป็นระดับต่ำ กลาง สูง สูงสุด โอสถทิพย์ระดับต่ำ ผู้หลอมโอสถระดับต่ำขึ้นไปสามารถหลอมสร้างได้ และบางคราผู้หลอมโอสถระดับต่ำก็สามารถหลอมสร้างได้กระทั่งโอสถทิพย์ระดับกลาง…’
‘แต่เป็นธรรมดาว่าอัตราความสำเร็จในการหลอมกลั่นโอสถทิพย์ระดับกลางของผู้หลอมโอสถระดับต่ำช่างน้อยนิดนัก…’
