ประจบใต้เจ้าเมืองเฉวี่ยโยวเพื่อเอาหน้าและให้เจ้าเมืองเฉวี่ยโยวพึงพอใจพวกมัน!
อย่างไรก็ตาม พวกมันคล้ายจะลืมเลือนไปเสียสิ้น
ว่าเมื่อครู่หลิ่วเฟิงกู่พึ่งกล่าววาจาราวกับเกรงใจต้วนหลิงเทียนอย่างมาก! กระทั่งยังมีมารยาทไม่รบกวน ไม่เพียงแต่จะรอให้ต้วนหลิงเทียนออกจากการปิดด่านเอง ยังจะให้คนไปแจ้งต้วนหลิงเทียนออกจากการปิดด่าน เพื่อมาหาเองถึงที่แทนการสั่งให้ไปพบ!
หลังหู่จี๋กับไช่เหวินอวี้ตะคอกคำเสียงเย็นจบ สีหน้าต้วนหลิงเทียนก็มืดลง ด้านหลิ่วเฟิงกู่ก็อดไม่ได้ที่จะหน้าเปลี่ยนสี
“การกระทำของแม่ทัพต้วนหลิงเทียนใช่ธุระให้พวกเจ้าสอดปากงั้นหรือ!?”
ทันใดนั้นเอง หลิ่วเฟิงกู่ก็แผดเสียงเปี่ยมโทสะ มือหนึ่งยกขึ้นสะบัดปลดปล่อยพลังอันยิ่งใหญ่สุดไพศาลปานไร้ผู้ต้านออกไปขุมหนึ่ง ซัดกระแทกร่างหู่จี๋กับไช่เหวินอวี้อย่างจังโดยที่พวกมันไม่ทันได้ตั้งตัว จนพวกมันบาดเจ็บสาหัส!
“เอื้ออ—!!”
“อั๊คค—!”
หู่จี๋กับไช่เหวินอวี้ร่างกระเด็นปลิดปลิว คนกระอักโลหิตคำใหญ่สร้างเส้นทางสีเลือดเป็นทางกลางหาวยืดยาว ค่อยหยุดร่างลงด้วยสภาพยักแย่ยักยัน จากนั้นก็พยายามเงยหน้าขึ้นมองหลิ่วเฟิงกู่ที่ยืนอยู่ไกลๆอย่างยากลำบาก ในสายตาเผยความประหลาดใจทั้งสับสนไม่เข้าใจอย่างสิ้นเชิง ว่าไฉนการชะเลียเจ้าเมืองเฉวี่ยโยวครั้งนี้ถึงทำให้พวกมันโดนดีเสียได้…
“เอ่อ…”
เฉินเฉวียนป้า จ้าวต่งชิ่ง และฉินอวี่ที่แลเห็นเรื่องราวก็ยืนงงเป็นไก่ตาแตก…
