งมาปฏิเสธก้าวถอย
ผู้ฝึกตนตรงหน้าเขาก็น่าจะอยู่ในสถานการณ์เดียวกันอย่างชัดเจน
แต่เพราะผ่านการอบรมมาอย่างดี หลีหม่านจึงไม่ ‘กล่าวแย้ง’ อีกฝ่าย
เจียงผิงอันจมในภวังค์ครุ่นคิดลึกล ้า ก่อนจะพลันประจักษ์ว่าตนฆ่ายอดฝีมือขอบเขตหลอมสุญตาไปมากมายนัก ท าให้เขาหลงนึกไปว่าขอบเขตหลอมสุญตาอ่อนแอเหลือเกิน
“ข้าซื้อ”
เจียงผิงอันน าป้ายทอง ประดับห้าดาราสีทองออกมาส่งให้หลีหม่าน
ป้ายนี้ใช้ลดราคาได้ ประหยัดกฎเกณฑ์ไปได้หลายอยู่
ดวงตาของหลีหม่านเบิกกว้าง
ป้ายห้าดารา!
ปรากฏว่าผู้ฝึกตนขอบเขตแปรเทวะผู้หนึ่งมีป้ายห้าดารา
นี่ต้องเป็นอัจฉริยะสูงสุดของขุมก าลังใหญ่เป็นแน่!
หลีหม่านเปลี่ยนท่าทีสู่นอบน้อมทันใด ลุกขึ้นรับป้ายด้วยสองมือโชคยังดีที่เมื่อครู่เขาไม่ได้ท าอะไรล ้าเส้นออกไป
หลีหม่านวางป้ายห้าดาราลงบนค่ายกล อยากเห็นว่าอัจฉริยะผู้นี้มาจากขุมก าลังใหญ่ใดกัน
ที่นี่ใกล้กับแดนศักดิ์สิทธิ์เสินหุนมาก หรือจะเป็นอัจฉริยะจากแดนศักดิ์สิทธิ์เสินหุน?
ค่ายกลวูบไหว เผยชื่อเจ้าของป้ายออกมา
เมื่อเห็นข้อมูลตรงหน้า หัวใจของหลีหม่านก็เหมือนถูกค้อนทุบใส่จนส่ายไหวรุนแรง มองผู้ฝึกตนตรงหน้าเขาอย่างตกใจ
“จ… เจ้า…”
“รีบหน่อยได้หรือไม่ ข้าก าลังรีบ” เจียงผิงอันว่า
“ขออภัยที่กิริยาไม่ดี ข้าจะไปน ายามาให้ท่านเดี๋ยวนี้”
หลีหม่านผู้ตกใจจังงังเดินไปหยิบยาในคลัง
มิคาดคิดเลยว่าคนผู้นี้ แท้จริงก็คือเจียงผิงอัน!
ป้ายทั้งหลายล้วนสลักตราวิญญาณไ