ว่าเหมียวไหลหลงที่มันกลัวอีกฝ่ายมาอาละวาด…จะพึ่งแพ้พ่ายต้วนหลิงเทียน ทั้งถูกรีดไถเคล็ดวิชาบ่มเพาะที่เจ้าเมืองมอบให้ไปหยกๆ! ไหนเลยจะหาญกล้ามาสร้างปัญหาให้ต้วนหลิงเทียนได้ในเวลาอันสั้น!!
ณ ค่ายของกองทัพมังกรเงิน
“ท่านพี่…ไฉนกลับมาเร็วนักเล่า?”
เหมียวไหลหลงที่พึ่งกลับมาถึงกระโจม เหมียวไหลเฟิ่งที่รออยู่ด้านในก็เร่งกล่าวทักออกมาทันที “เป็นอย่างไรบ้างท่านพี่ ผู้บัญชาการกองทัพมังกรดำมันว่ายังไง…แล้วท่านได้ตัวแม่ทัพสารเลวแซ่ต้วนนั่นมาหรือไม่?”
ขณะกล่าวถามสองตาเล็กๆของเหมียวไหลเฟิ่งก็หดหยีลงแทบปิด หากแต่ยังมีประกายแห่งความคาดหวังฉายลอดออกมาให้เห็น
ได้ยินเหมียวไหล่เฟิ่งพูดถึงต้วนหลิงเทียน สีหน้าของเหมียวไหลหลงก็เปลี่ยนเป็นมืดมนลงทันใด ในแววตายังฉายถึงความเกลียดชังคับแค้นแสนเกลียดออกมาให้เห็น…
“ท่านพี่…ท่าน…เป็นอะไรไป?”
จังหวะนี้เหมียวไหลเฟิ่งย่อมสังเกตเห็นความผิดปกติของเหมียวไหลหลงได้ทันที
“เจ้ารู้หรือไม่ว่าหลังข้าออกจากค่ายมังกรเงินแต่ไม่ทันถึงเมืองเฉวี่ยโยว…ข้าได้พบกับใครเข้าระหว่างทาง?”
เหมียวไหลหลงมองถามเหมียวไหลเฟิ่ง
“ใครหรือ?”
เหมียวไหลเฟิ่งชะงักไปเล็กน้อย
นางรู้ดีว่าอยู่ๆพี่ชายของนางคงไม่เอ่ยถึงเรื่องนี้ขึ้นมาอย่างไร้เหตุผล
“ต้วนหลิงเทียน!”
แสงเย็นวาบขึ้นในลูกตาเหมียวไหลหลงก่อน ค่อยพูดขึ้นว่า “มัน…ถึงกับจงใจมาดักข้ากลางทางระหว่างค่ายมังกรเงินกับเมืองเฉวี่ยโยว”
“อะไรนะ!?”
