‘ได้ยินเสี่ยวเอ้อในเหลาบอกว่า…ในมือของเจ้าเมืองเฉวี่ยโยวมีเคล็ดวิชาบ่มเพาะที่มีระดับบนระนาบเทวโลกอยู่ และเคล็ดวิชาบ่มเพาะนั่นต่อให้มองไปทั่วทั้งละแวกเมืองเฉวี่ยโยว ก็มีแค่เจ้าเมืองเฉวี่ยโยวกับผู้บัญชาการกองทัพมังกรดำกับผู้บัญชาการกองทัพมังกรเงินเท่านั้นที่บ่มเพาะพลังด้วยเคล็ดวิชาดังกล่าว…’
สองตาต้วนหลิงเทียนทอประกายเรืองวูบ ‘ในระนาบเทวโลกแห่งนี้ ระดับของเคล็ดวิชาบ่มเพาะย่อมส่งผลใหญ่หลวงอย่างไม่ต้องสงสัยเลย…เพราะอย่างไรนี่ก็คือวิธีโคจรใช้พลังเซียนอมตะต้นกำเนิดในร่าง อีกทั้งยังมีส่วนสำคัญที่สุดเพราะเกี่ยวข้องกับความเร็วในการบ่มเพาะโดยตรง’
‘ยิ่งเคล็ดวิชาบ่มเพาะดีเท่าไหร่ ความเร็วในการบ่มเพาะก็มากขึ้นเท่านั้น…’
“บางที…ข้าอาจลองดู ว่าจะขอเคล็ดวิชาบ่มเพาะที่เจ้าเมืองเฉวี่ยโยวถือครองอยู่ได้ไหม..”
ขณะที่พึมพำประโยคนี้ออกมา สองตาต้วนหลิงเทียนก็สว่างวาบ
หากเขาได้รับเคล็ดวิชาบ่มเพาะมาล่ะก็ ความเร็วในการบ่มเพาะของเขาแน่นอนว่าต้องเพิ่มสูงขึ้น
แต่เป็นธรรมดาว่าเขารู้ดี ว่าไม่ใช่ใครก็ได้ที่จะได้รับเคล็ดวิชาบ่มเพาะนั่นจากเจ้าเมืองเฉวี่ยโยว…
อย่างน้อยๆภายในเมืองเฉวี่ยโยวแห่งนี้ จากที่เสี่ยวเอ้อบอก เขาก็รู้แค่ว่าผู้ที่ใช้มันบ่มเพาะก็มีแค่เจ้าเมืองเฉวี่ยโยว กับผู้บัยชาการกองทัพอีก 2 คนเท่านั้น…
