ผู้ที่พึ่งก้าวออกมาจากกระโจมก็คือ ต้วนหลิงเทียน ที่พึ่งตื่นขึ้นมาจากการบ่มเพาะเพราะเสียงท้าของเจี้ยนชิวผิงที่ดังลงมาจากฟากฟ้าเมื่อครู่
ในเมื่อเจี่ยนชิวผิงมาถึงประตูบ้านเช่นนี้ เขาก็ไม่อาจนั่งเฉยอยู่ได้!
อย่างไรก็ดี คราวนี้จะให้คนที่ดูแคลนเขาเห็นกันชัดๆ
ว่าอาศัยความแข็งแกร่งของเขา ต้วนหลิงเทียน มากเกินพอจะเป็นแม่ทัพของกองทัพมังกรดำ!
“ผู้บัญชาการเฉิน”
“แม่ทัพจ้าว”
หลังต้วนหลิงเทียนออกมา เขาก็ทักทายเฉินเฉวียนป้ากับจ้าวต่งชิ่งด้วยรอยยิ้ม
สำหรับแม่ทัพอีก 2 คน เขาเพียงเหลือบมองไปด้ยสายตาเฉยเมยพยักหน้าให้เบาๆ ถือเป็นการทัก
“ต้วนหลิงเทียน!”
และแทบจะทันทีที่ต้วนหลิงเทียนทักทายเสร็จ ไช่เหวินอวี้ก็มองจ้องไปยังต้วนหลิงเทียนด้วยสีหน้าถมึงทึง กล่าวออกมาเสียงแข็งว่า “เจ้าถึงกับกล้าเรียกใต้เท้าผู้บัญชาการว่าผู้บัญชาการเฉินห้วนๆ…หรือต่อหน้าใต้เท้าผู้บัญชาการเจ้ามิอาจเรียกหาว่า ‘ใต้เท้า’ ได้?”
“รู้หรือไม่…ทำเช่นนี้เสมือนเจ้ากำลังดูหมิ่นใต้เท้าผู้บัญชาการ!”
กล่าวถึงท้ายประโยคน้ำเสียงของไช่เหวินอวี้ก็ดุร้ายเอาเรื่องนัก!
“แล้วเคารพหรือไม่เคารพผู้บัญชาการเฉิน ขึ้นอยู่กับคำเรียกหาเท่านั้นรึ?”
