่หลายครั้ง ตระกูลเวินจัดการกันยังไง? ห้องน้ำพังก็ต้องรีบซ่อมสิ!
คนรอบ ๆ ตัวก็เอามือปิดปากและจมูกเช่นกัน เหล่าผู้คนต่างตามหาต้นตอของกลิ่น
เฝ่ยมาไม่อยากละทิ้งโอกาสหายากในการใกล้ชิดคุณชายสามเวิน เขาจึงกลั้นลมหายใจ และผลักเฝ่ยชิงรั่วไปข้างหน้า “คุณชายสามเวินครับ สาวน้อยคนนี้ชื่นชมคุณมากและอยากพบคุณมาตลอด…”
“จริงเหรอ?” เสียงชายคนนั้นทุ้มต่ำ และสีหน้าของเขาก็แสนเย็นชา
ดูเหมือนเขาจะไม่รู้สึกถึงกลิ่นเหม็น เขายังคงถือลูกประคำและนับทีละเม็ด
เสียงหมุนลูกประคำแต่ละครั้ง ทำให้รู้สึกกดดันอย่างไม่มีสาเหตุ
เฝ่ยชิงรั่วหลุบตาลง ไม่กล้าสบตาเย็นชาของเวินสือเหนียนโดยตรง
เธอรู้สึกกลัวเล็กน้อยเมื่อสบสายตาคู่นี้
“อยู่ต่อหน้าไอดอลแล้วเขินเหรอ? รีบไปดื่มกับคุณชายสามเวินเร็วเข้า โอกาสแบบนี้หายากนะ” เฝ่ยมายิ้มแย้ม และส่งสายตากระตุ้นเฝ่ยชิงรั่ว
เฝ่ยชิ่งรั่วหายใจออก ทำใจให้สงบลง
ทำไมคุณชายสามเวินถึงมีพลังขนาดนี้ล่ะ? เขาไม่ใช่คนพิการและผีอายุสั้นที่อยู่ได้ไม่เกินสามสิบงั้นเหรอ?
แต่…ขอเพียงแค่แผนการของพวกเขาเสร็จสมบูรณ์ หลังจากผ่านพ้นคืนนี้ไปก็ไม่ต้องกลัวคุณชายสามเวินแล้ว
เธอเปล่งเสียงไม่ได้ ดังนั้นเฝ่ยชิงรั่วจึงแสร้งทำเป็นเขินอายจนใบหน้าแดงก่ำ แล้วยกแก้วไวน์ให้เวินสือเหนียนอย่างอ่อนช้อย
ตอนเฝ่ยชิงรั่วขยับมือ “แหวะ!!!” ผู้คนรอบตัวพลันก้มลงอาเจียน
เฝ่ยมากับเฝ่ยชิงรั่วงุนงง “?”
ถึงแม้ไอดอลและการชื่นชมจะเป็นข้ออ้างท
